Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΗΣΥΧΙΑ!


Στις 13/4/2018 οι ΗΠΑ, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία βομβάρδισαν συριακά εδάφη, για να υπερασπιστούν το λαό της Συρίας από τα χημικά όπλα του Άσαντ, όπως ισχυρίζονται. Το μόνο όμως που ήθελαν είναι να εδραιώσουν την θέση και την επιρροή τους στην περιοχή, σε σχέση με την συμμαχία Ρωσίας-Άσαντ, η οποία είναι πλούσια σε ενεργειακές πηγές ενώ βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο ενεργειακών δρόμων για μία ενδεχόμενη επέκταση. Είναι άλλωστε γεγονός πως το τελευταίο διάστημα έχουν αυξηθεί οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις. Αυτό οφείλεται κυρίως στην έντονη οικονομική κρίση, με τις αστικές τάξεις να προσπαθούν να βρουν διέξοδο στις ιμπεριαλιστικές πολιτικές. Αυτοί που θα βγουν για άλλη μία φορά χαμένοι είναι ο συριακός λαός ο οποίος θρηνεί χιλιάδες θύματα και αναγκάζεται να εγκαταλείψει τα σπίτια του για μια Ευρώπη, όπου θα βρουν τη φτώχεια και το ρατσισμό, αν καταφέρουν να περάσουν το Αιγαίο. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε ότι ο άξονας Άσαντ-Ρωσίας είναι εξίσου υπεύθυνος για τα βάσανα του συριακού λαού, αποσκοπεί σε γενικευμένη σύρραξη στην περιοχή για να προστατέψουν τα συμφέροντά του και καμία στήριξη δεν του αξίζει.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ κάνουν μια τέτοια ενέργεια. Από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι σήμερα ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ έχουν επιτεθεί σε δεκάδες χώρες για να καταδυναστεύσουν τους λαούς. Τα οφέλη τα επωμίζονται οι κυβερνήσεις και οι αστικές τάξεις των μεγάλων χωρών. Αυτό έχει διαμορφώσει τις ΗΠΑ στην δυνατότερη οικονομική – στρατιωτική δύναμη παγκοσμίως, η οποία χρησιμοποίει το ΝΑΤΟ για τις επιχειρήσεις της καταδυναστεύοντας λαούς. Το ΝΑΤΟ αν και ισχυρίζεται πως αποτελεί αμυντική συμμαχία, μόνο σαν επιθετικός μοχλός λειτουργεί εδώ και δεκαετίες.
Μεγάλος σύμμαχος των ΗΠΑ και με μεγάλη συμβολή στο ΝΑΤΟ είναι και η Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα υπάρχει η βάση της Σούδας και της Αλεξανδρούπολης από όπου γίνονται οι ανεφοδιασμοί για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Μάλιστα γίνονται σχέδια για βάση στον Άραξο η οποία θα περιλαμβάνει και πυρηνικά! Έκτος αυτού η Ελλάδα σαν μέλος του ΝΑΤΟ δίνει χρήματα για πολεμικό εξοπλισμό φέροντας έτσι ευθύνη στη σφαγή λαών και επιπροσθέτως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δίνει και την πολιτική της στήριξη με δηλώσεις του Υπουργείου Εξωτερικών πως ‘’η Ελλάδα καταδικάζει απερίφραστα τη χρήση χημικών όπλων και στηρίζει τις προσπάθειες για την εξάλειψή τους’’.

Ειρήνη και Αλληλεγγύη Μεταξύ των λαών Ελλάδας - Τουρκίας
Οι μικρές αψιμαχίες του ελληνικού και τούρκικου στρατού έχουν καταντήσει ένα σύνηθες φαινόμενο. Όμως τον τελευταίο καιρό οι εντάσεις αυξάνονται με μεγάλο τον κίνδυνο ενός θερμού επεισοδίου που μπορεί να καταλήξει σε πολεμική σύρραξη. Ήδη υπάρχουν θύματα από αυτή την κόντρα, με πολλούς νέους να έχουν χάσει τις ζωές τους και από τις δύο πλευρές, με πιο πρόσφατο τον χαμό του Έλληνα πιλότου. Οι αστικές τάξεις Ελλάδας - Τουρκίας θυσιάζουν νέους για τα δικά τους συμφέροντα. Η διαμάχη περιστρέφεται γύρω από τον έλεγχο του Αιγαίου και των ΑΟΖ του, στις οποίες υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου ενώ αποτελεί κρίσιμο γεωστρατηγικό σημείο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για να ισχυροποιήσει τη θέση του ελληνικού καπιταλισμού συμμετέχει ενεργά στον αντιδραστικό άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Αιγύπτου, δυνάμεις οι οποίες δε διστάζουν να σκοτώνουν αμάχους (π.χ. η σφαγή του λαού της Παλαιστίνης από το κράτος του Ιραήλ) και για να προασπίσουν τα συμφέροντά τους δε θα τους νοιάξει ενδεχόμενη σφαγή αμάχων. Όποιος όμως και να βγει νικητής από αυτή την διαμάχη, οι λαοί θα είναι οι χαμένοι που θα βρεθούν αντιμέτωποι με την προσφυγιά και το θάνατο…
Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τον τουρκικό λαό! Από την μια πλευρά οι συνθήκες ζωής της πληττόμενης πλειοψηφίας των Τούρκων είναι πολύ κακές, με την φτώχεια και την ανέχεια να αποτελεί μία μεγάλη μάστιγα. Από την άλλη έχουν να αντιμετωπίσουν το φασίστα σουλτάνο Ερντογάν που έχει περιορίσει όλες τις ελευθερίες του λαού. Οι λαοί αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις της κρίσης, τη φτωχοποίηση, την ανεργία, την καταστολή, τίποτα δεν τους χωρίζει, τους ενώνει η κοινή πάλη ενάντια στις κυβερνήσεις, στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και στα αφεντικά.
Οι μόνοι ωφελημένοι από τους πολέμους είναι οι καταπιεστές των λαών, ενώ οι μόνοι που θα θυσιάσουν τις ζωές τους είναι οι λαοί των δύο χωρών. Γι' αυτό τον λόγο πρέπει να προτάξουμε την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς, με τους οποίους μας συνδέουν τα προβλήματα της καθημερινής ζωής. Λαός και νεολαία σε Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονται εδώ και χρόνια σε πόλεμο με τον εσωτερικό εχθρό και πρέπει να συνεργαστούν. Αυτό φυσικά προσπαθούν να το αποτρέψουν και οι δύο κυβερνήσεις, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να συλλαμβάνει και να στέλνει στο νοσοκομείο και στα  δικαστήρια αγωνιστές για συμμετοχή σε αντιιμπεριαλιστική πορεία και με την κυβέρνηση Ερντογάν να συλλαμβάνει φοιτητές που μιλούσαν για διεθνιστική αλληλεγγύη μέσα στο πανεπιστήμιο του Βοσπόρου, ενώ καθημερινά κυνηγά και βασανίζει αγωνιστές.

Για όλους αυτούς τους λόγους, εμείς δεν πρέπει να μείνουμε αμέτοχοι στα σχέδια όσων στηρίζουν πολέμους και επιθυμούν να στείλουν και εμάς στην δύνη του πολέμου. Η νεολαία πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση ενάντια στον πόλεμο και να πάει κόντρα σε κάθε εθνικισμό που προωθεί το αιματοκύλισμα.

                     Κάτω η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
                     Έξοδος της Ελλάδας από ΕΕ-ΝΑΤΟ
                     Τερματισμός των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στη Συρία
                     Άσυλο στους πρόσφυγες
                     Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο στη Συρία
                     Να κλείσουν όλες οι βάσεις του θανάτου
                     Καμία συμμαχία της Ελλάδας με ΗΠΑ και Ισραήλ
                     Κανένας Έλληνας φαντάρος έξω από τα σύνορα
                     Καμία εκμετάλλευση κοιτασμάτων με το αίμα των λαών
                     Ζήτω η ειρήνη, η φιλία, η αλληλεγγύη και η συνεργασία των λαών

Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου 2018

ΜΗΤΡΩΑ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ Ή ΠΩΣ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙΣ ΕΝΑ ΠΤΥΧΙΟ ΣΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ


Εν έτει 2018 και μετά από 4 μνημόνια, κυριαρχούν η μαύρη και ελαστική εργασία και οι μισθοί πείνας που εντοπίζονται σε κάθε εργασιακό χώρο. Η ενίσχυση αυτής της κατάστασης περνάει μέσα από αποστέρηση όλων των δικαιωμάτων που είχαν κατακτηθεί με αγώνες τα προηγούμενα χρόνια και εμφανίζεται, στο σήμερα, στο χώρο της εκπαίδευσης με την επίθεση στα πτυχία και τα επαγγελματικά δικαιώματα που αυτά κατοχύρωναν.
Η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου του ΤΕΕ (που μεθοδεύεται να περάσει πίσω από κλειστές πόρτες) επισφραγίζει την ταφόπλακα της προοπτικής των μηχανικών, με την αμφισβήτηση οποιασδήποτε κατοχύρωσης των ίδιων των πτυχίων τους. Η ψήφιση και η εφαρμογή του «Μητρώου Τεχνικών Έργων» θεσπίζει την κατάταξη των απόφοιτων μηχανικών σε συγκεκριμένες βαθμίδες-κλάσεις, με αφετηρία όλων την “μηδενική” βαθμίδα. Αυτό σημαίνει ότι ανεξάρτητα του αν θα πάρουμε πτυχίο, δεν θα εχούμε κάνενα επαγγελματικό δικαιώμα ως μηχανικοί μηδενικής τάξης και δεν θα μπορούμε να ασκήσουμε το επάγγελμα μας. Τα επαγγελματικά δικαιώματα θα απονέμονται μέσω της αναβάθμισης του κάθε αποφοίτου σε νέα τάξη κάθε 4 χρόνια, ενώ για την απόδοση ειδικών επαγγελματικών δικαιωμάτων θα πρέπει να παρακολουθήσει περαιτέρω σεμινάρια, προγράμματα επανακατάρτισης και μεταπτυχιακά και όλα αυτά επί πληρωμή. Η παράπανω κατάσταση ουσιαστικά οδηγεί στον κατακερματισμό των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων, ενώ τα πτυχία «φαινομενικά» παραμένουν ενιαία, αλλά στην πραγματικότητα για την απόκτηση πληρότητας επαγγελματικών δικαιώματων θα απαιτούνται παράλληλες δομές όπως μεταπτυχιακά, διά βίου προγράμματα, προγράμματα μαθητείας κλπ. Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με τις αλλαγές στην εκπαίδευση (βλ. μεταφορά επαγγελματικών δικαιωμάτων σε προγράμματα Δια Βίου Μάθησης) και τις συγχωνεύσεις των ΤΕΙ σε ΑΕΙ, μετατρέπουν το πτυχίο σε “κουρελόχαρτο” αφού αυτό πλέον δεν θα προσφέρει καμία συλλογική κατοχύρωση και στην ουσία πετούν την συντριπτική πλειοψηφία των μηχανικών εκτός επαγγέλματος.
Η επίθεση στα επαγγελματικά δικαιώματα και τα πτυχία μας, δεν αφορά έναν κλάδο ή μια συντεχνία, αντίθετα αφορά τους φοιτητές και απόφοιτους των περισσότερων τμημάτων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ. Στόχος είναι η διάλυση των πτυχίων μας και η μετατροπή μας σε ευέλικτο εργατικό δυναμικό, που δεν έχει δυνατότητες διαπραγμάτευσης καλύτερων όρων εργασίας, αντίθετα καλείται να πιστοποιείται και να επανακαταρτίζεται διαρκώς. Είτε αφορά την θέσπιση της “μηδενικής κλάσης μηχανικών” είτε τη συγκρότηση δομής παιδαγωγικής επάρκειας (για τις καθηγητικές σχολές), το αποτέλεσμα είναι η διαμόρφωση αποφοίτων διαφορετικών ταχυτήτων, εξατομικευμένων, ανταγωνιστικών και πλήρως εκμεταλλεύσιμων. Η μετατροπή του πτυχίου μας σε απλό πιστοποιητικό γνώσης η εδραίωση της συνεχούς κατάρτισης και επανακατάρτισης και η νομιμοποίηση της Δια Βίου Μάθησης μέσω του Ν. Γαβρόγλου για την κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων, αυτόματα υποβαθμίζει την αξία και την ισχύ των πτυχίων. Στο εξής κάθε επαγγελματικό δικαίωμα που θα «φεύγει» από το πτυχίο θα δυσχεραίνει περεταίρω την μηδαμινή επαγγελματική προοπτική των αποφοίτων που υπάρχει στο σήμερα στα πλαίσια των ελαστικών σχέσεων εργασίας, της ανεργίας για τους νέους και του ‘’ανοίγματος’’ των επαγγελμάτων σύμφωνα με τις ορέξεις της εργοδοσίας και των μεγάλων επιχειρήσεων.
Υπό το παραπάνω πρίσμα, ως πολιτικός χώρος, θεωρήσαμε -και θεωρούμε- ότι ο φοιτητικός σύλλογος έπρεπε να συνεδριάσει. Έτσι, προβήκαμε σε συλλογή υπογραφών για το κάλεσμα της συνέλευσης. Αυτή η μέθοδος έχει ακολουθηθεί, σε μία σειρά καλεσμάτων γενικών συνελεύσεων, αφενός γιατί ο ίδιος ο σύλλογος πρέπει να έχει λόγο για τη διεξαγωγή τους και αφετέρου γιατί επί μονίμου βάσεως η ΠΑΣΠ σαμποτάρει όχι μόνο τα καλέσματα αλλά και τις ίδιες τις γενικές συνελεύσεις. Η συλλογή υπογραφών ήταν γνωστή εξ'αρχής σε όλες τις δυνάμεις του συλλόγου. Η πολιτική επιλογή της ΠΑΣΠ, να μην συνδράμει σε αυτό, δεν μας προξενεί καμία εντύπωση, αντιθέτως επιβεβαιώνει για ακόμα μία φορά το ρόλο της. Βέβαια, αυτή τη φορά η ΠΑΣΠ, έπρεπε να προχωρήσει ακόμα παραπέρα. Αντιλαμβανόμενη ότι έστω και με οριακή απαρτία, η απόφαση θα ήταν για μια ακόμη φορά αγωνιστική, ο μόνος τρόπος για να το εμποδίσει θα ήταν να αποχωρήσει, αφού πλέον δεν θα υπήρχε έστω και οριακή απαρτία.
Γιατί όμως ήταν τόσο αναγκαίο για την ΠΑΣΠ το να μην διεξαχθεί γενική συνέλευση, άρα και να μην παρθεί αγωνιστική απόφαση; Γιατί, σε αντίθετη περίπτωση, θα ήταν αναγκασμένη να τοποθετηθεί επί του ζητήματος των Μητρώων Τεχνικών Έργων, να λογοδοτήσει στο φοιτητικό σύλλογο για την προώθηση των σεμιναρίων κατά την αλλαγή του Προγράμματος Σπουδών, αλλά και να δεχτεί μία απόφαση που θα πήγαινε κόντρα στο ΤΕΕ και την αγαπημένη τους Τόνια Μοροπούλου, πρόεδρο της διοικούσας επιτροπής του ΤΕΕ, που είναι υπεύθυνη για όλες τις αντιδραστικές αλλαγές που περιγράψαμε παραπάνω, και γνωστή ομοϊδεάτισσά τους “από τα χρόνια του Ανδρέα” για το οποία τόσο υπερηφανεύονται και οι ίδιοι.
Κόντρα, λοιπόν, στις αλλαγές αυτές που επηρεάζουν την προοπτική μας με κυρίαρχη την επίθεση στα πτυχία και τα επαγγελματικά δικαιώματα που αυτά κατοχύρωναν , ενάντια στις προθέσεις της ΠΑΣΠ για σαμποτάρισμα των γενικών συνελεύσεων, και για να δώσουμε ως φοιτητές και μελλοντικοί εργαζόμενοι την απάντησή μας στα σχέδια διάλυσης της όποιας επαγγελματικής προοπτικής μας,
καλούμε το φοιτητικό σύλλογο να συμμετάσχει στη νέα γενική συνέλευση την Πέμπτη 01/03 στο Αμφιθέατρο 1 της σχολής μας.

Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, Η ΑΛΛΙΩΣ... ΜΗΤΡΩΑ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ

Την ίδια χρονική περίοδο, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έρχεται να τσακίσει την προοπτική της νεολαίας και του εργαζόμενου λαού με το κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης , εξαπολύει ακόμη μία επίθεση αυτή τη φορά στοχευμένα στον κλάδο των μηχανικών. Πράγματι, αν και οι μηχανικοί για αρκετά χρόνια αποτελούσαν μία κοινωνική ελίτ, σήμερα κάτι τέτοιο δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα αφού το 50% των μηχανικών, είτε είναι άνεργοι είτε ετεροαπασχολούνται. Μάλιστα πολλοί είναι εκείνοι που δεν γράφονται ποτέ στο ΤΕΕ (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας), λόγω των υπέρογκων ασφαλιστικών εισφορών που καλούνται να πληρώνουν στο ΤΣΜΕΔΕ, το ταμείο των μηχανικών (οι οποίες ξεκινάνε από 2800 ευρώ το χρόνο -είτε δουλεύεις είτε όχι- και ανεβαίνουν ανάλογα με το εισόδημα).
Η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, η επισφαλής και ανασφάλιστη εργασία, οι πενιχρές αμοιβές και η ανεργία, αποτελούς πλέον μία παγιωμένη πραγματικότητα. Σε αυτές τις συνθήκες καλούνται να εργαστούν και οι νέοι μηχανικοί. Δυστυχώς όμως για το κλάδο μας το πηγάδι δεν έχει πάτο, αφού το πτυχίο μας σύμφωνα με τις επιδιώξεις του ΤΕΕ, σε πλήρη εναρμόνιση με τις επιταγές του ν.Γαβρόγλου, όχι μόνο δεν θα αποτελεί πλέον μοναδική προϋπόθεση για την εύρεση εργασίας, αλλά και θα απαξιωθεί πλήρως αφού δε θα έχει καμία αποκρυστάλλωση στην εύρεση εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, το άνοιγμα του επαγγέλματος των μηχανικών έρχεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο θα αποδίδονται τα επαγγελματικά δικαιώματα. Μέχρι και σήμερα η κατοχή και μόνο ενός πτυχίου μηχανικού, εξασφάλιζε ορισμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Από εδώ και πέρα (σύμφωνα με τις τροποποιήσεις που επιθυμεί να περάσει το ΤΕΕ) από το πτυχίο δεν θα αποδίδεται κανένα επαγγελματικό δικαίωμα αυτό σημαίνει ότι ο κάθε νέος μηχανικός που θα γράφεται στο ΤΕΕ θα εντάσσετται σε ένα Μητρώο Τεχνικών Έργων στη “μηδενική” βαθμίδα, το οποίο μεταφράζεται στο ότι δεν θα έχει κανένα επαγγελματικό δικαίωμα. Στη συνέχεια με βάση την εργασιακή του εμπειρία θα μπορεί να ανεβαίνει τάξη (= “ξεκλειδώνει” επαγγελματικά δικαιώματα) κάθε 4 χρόνια, ενώ για την απόδοση ειδικών επαγγελματικών δικαιωμάτων θα πρέπει να παρακολουθήσει περαιτέρω σεμινάρια, προγράμματα επανακατάρτισης και μεταπτυχιακά και όλα αυτά επί πληρωμή.
Εμείς σαν φοιτητές και αυριανοι εργαζόμενοι μηχανικοί δεν πρόκειται να αποδεχτούμε ότι το μέλλον μας θα είναι η ετεροαπασχόληση, η ανεργία, η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία. Κόντρα στον εργασιακό μεσαίωνα που προσπαθούν να μας επιβάλλουν και στο μοντέλο του ευέλικτου μηχανικού που θα γίνεται έρμαιο του εργοδότη εμείς διεκδικούμε, από κοινού με τους φοιτητές και αποφοίτους ΤΕΙ και τους εργαζόμενους μηχανικούς :
  • Όχι στην διάλυση των επαγγελματικών δικαιωμάτων. Καμιά διάσπαση των πτυχίων βάσει ειδικεύσεων, καταρτίσεων, πιστοποιήσεων, εξετάσεων. Κατάργηση των εξετάσεων άδειας για την άσκηση του επαγγέλματος.
  • Όχι στις πολυδιάσπαση του πτυχίου τόσο όσον αφορά την διάρκεια φοίτησης, όσο και το εύρος των βασικών ειδικοτήτων.
  • Ένα ενιαίο 5ετές πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο, με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό. Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δημόσια, δωρεάν. Πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα σε όλες τις ειδικότητες.
  • Όχι στην οδηγία Μπολόνια, τον Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης και το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Επαγγελματικών Προσόντων. Απειθαρχία στις οδηγίες της ΕΕ! Όχι στην αυτονόμηση ενός μέρους του γνωστικού αντικειμένου του μηχανικού-τεχνικού, με τον νομοθετικό περιορισμό της άσκησης του συγκεκριμένου αντικειμένου. Κατάργηση του καθεστώτος που δημιουργήθηκε για τους Ενεργειακούς Επιθεωρητές και τους Ελεγκτές δόμησης. Καμία εξέταση για πιστοποίηση επαγγελματικών προσόντων.
  • Απαλλαγή των εργαζομένων από τις υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές. Μετακύλιση του κόστους ασφάλισης στον εργοδότη. Αυξήσεις στους μισθούς.
  • Κατάργηση του δελτίου παροχής υπηρεσιών. Κανονικές προσλήψεις στους εργαζομένους με την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
  • Όχι στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Όχι στα ειδικά επαγγελματικά δικαιώματα και στο μητρώο τεχνικών έργων. Καμία εφαρμογή του καθεστώτος «δόκιμου» / «ασκούμενου» μηχανικού με «μηδενικό» πτυχίο.
  • Καμία μεταφορά επαγγελματικών δικαιωμάτων στα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών και στα προγράμματα κατάρτισης. Όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα στο πτυχίο.
  • Κατάργηση του εθνικού πλαισίου προσόντων και του σχεδίου δράσης για τους νέους. Δουλειά με πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους. Μόνιμη και σταθερή δουλεια για όλους.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ (ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΣΟΦΙΑΣ)

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΙΣ 9:30 π.μ.

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Όχι, τη Δευτέρα η σχολή δεν κλείνει απλά και μόνο επειδή έχουν απεργία τα ΜΜΜ.

Όχι, τη Δευτέρα η σχολή δεν κλείνει απλά και μόνο επειδή έχουν απεργία τα ΜΜΜ.
Την Δευτέρα 15/12 η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καταθέτει προς ψήφιση ένα ακόμα πολυνομοσχέδιο, το οποίο είναι μέρος της 3ης αξιολόγησης, και το οποίο έρχεται να αποτελέσει μία νέα επίθεση προς το λαό και τη νεολαία. Πιο συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο περιλαμβάνει την καθιέρωση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για χρέη προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, χτυπώντας με αυτόν τον τρόπο τις λαϊκές οικογένειες, αλλά και τον αντι-απεργιακό νόμο, ο οποίος προβλέπει πως τα πρωτοβάθμια σωμάτια θα μπορούν να κηρύξουν απεργία μόνο εφόσον το αποφασίσουν το 1/2 των μελών του, κάτι το οποίο είναι πρακτικά αδύνατο. Το γιατί είναι αδύνατο μπορεί να το καταλάβει κανείς σκεπτόμενος τα παρακάτω:
Το προηγούμενο νομικό πλαίσιο, προέβλεπε τη δυνατότητα κήρυξης απεργίας από το ΔΣ πρωτοβάθμιων σωματείων ευρύτερης περιφέρειας ή πανελλαδικής έκτασης. Κάτι τέτοιο, είναι λογικό καθώς πρόκειται για εργαζόμενους κλάδου με επιχειρήσεις που απασχολούν από 5 ως 30 εργαζόμενους (πχ. Τουρισμός-επισιτισμός). Δηλαδή πρόκειται για έναν κλάδο, όπου υπάρχει μικρή πυκνότητα εργαζομένων ανά επιχείρηση και μάλιστα πρόκειται για κλάδο όπου οι εργαζόμενοι είναι γεωγραφικά διασκορπισμένοι. Θα μπορούσε, χωρίς αυτό το νομικό πλαίσιο να κυρηχτεί απεργία για την απόλυση ενός σερβιτόρου; Επιπλέον προβλεπόταν η δυνατότητα κήρυξης απεργίας από την Γενική Συνέλευση όλων των πρωτοβάθμιων σωματείων, είτε με απαρτία 1/3 και πλειοψηφία 1/2, είτε με απαρτία 1/4 και πλειοψηφία 3/4 των ταμειακώς εντάξει μελών. Το παραπάνω επέτρεπε τη λήψη απόφασης, καθώς αφορά εργαζομένους, οι οποίοι βρίσκονται σε μία ευρύτερη περιοχή, αλλά εργάζονται και με βάρδιες πχ. οι εργαζόμενοι στον τουρισμό σε ένα νησί ή οι βιομηχανικοί εργάτες, συνθήκες οι οποίες προφανώς περιορίζουν κατά πολύ τη δυνατότητα για παρουσία στη Γενική Συνέλευση.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καθώς και τα παπαγαλάκια της στο εσωτερικό των σχολών, αλλά και των επιμέρους κοινωνικών χώρων, προσπαθούν να μας πείσουν, ότι με αυτόν τον τρόπο εξυγειαίνουν το συνδικαλισμό στους χώρους εργασίας. Στην πραγματικότητα, όμως, η κοινή πρόταση ΔΝΤ-Αχτσιόγλου απαγορεύει το δικαίωμα στην απεργία σε όλα τα κλαδικά πρωτοβάθμια σωματεία με μεγάλη γεωγραφική διασπορά και μεταθέτει τη λήψη απόφαση για την απεργία στα ΔΣ των Ομοσπονδιών, των Εργατικών Κέντρων και της ΓΣΕΕ, εκεί που επικρατεί ο εργοδοτικός-κυβερνητικός, ξεπουλημένος συνδικαλισμός. Έτσι, η πιο αντιλαϊκή κυβέρνηση των τελευταίων ετών θέλει να αποδυναμώσει τα πρωτοβάθμια σωματεία, στα οποία αποφασίζουν οι εργαζόμενοι και όχι οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ που είναι πιστοί στις κυβερνήσεις και το κεφάλαιο (ΣΕΒ). Αυτά τα σωματεία (τα πρωτοβάθμια) είναι που βρίσκονται συνεχώς στο δρόμο και έχουν πετύχει νίκες εντός και εκτός των κλάδων τους. Αντίθετα η ΓΣΕΕ επέλεξε να τηρήσει παγερή σιωπή σε όλα αυτά, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά τον αντεργατικό ρόλο της.
Χαρακτηριστική πάντως, είναι και η στάση των πλειοψηφιών ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΕΚΑ που αποτελούνται από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΕ, οι οποίες καμία συμμετοχή δεν είχαν στην απεργία της Παρασκευής 12/1, και μάλιστα προσπάθησαν με κάθε τρόπο να σπιλώσουν τη μαζικότητα και τη δυναμική της. Υπό αυτό το πρίσμα δεν μας κάνει εντύπωση και η υποσημείωση της ΠΑΣΠ στο ΔΣ σχετικά με την αυριανή απεργία, όπου δεν θεωρεί ότι ο σύλλογος έχει λόγο να συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις. Είναι άλλωστε γνωστές οι πολιτικές σχέσεις της ΠΑΣΠ, με τους εργατοπατέρες και τον ξεπουλημένο συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ.
Πως σε επηρεάζει αυτό?
Η ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου θα αποδυναμώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα πρωτοβάθμια σωματεία. Τα σωματεία αυτά παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή του εργαζομένου. Ο τρόπος λειτουργίας τους πιέζει πολύ τις κυβερνήσεις και το κεφάλαιο καθώς:
  • Οι εργαζόμενοι ενημερώνονται άμεσα από συναδέλφους τους για όλα τα τεκταινόμενα (επικείμενα νέα μέτρα, εργοδοτική αυθαιρεσία, κινητοποιήσεις) αλλά και για τα εργατικά τους δικαιώματα.
  • Σε περίπτωση κάποιας εργοδοτικής αυθαιρεσίας, όπως μιας άδικης ή εκδικητικής απόλυσης, πραγματοποιούν κινητοποιήσεις και απεργίες για στήριξη των εργαζομένων και πίεση των εργοδοτών.
  • Περιορίζουν σημαντικά φαινόμενα όπως την μη πληρωμή μισθών, τις απλήρωτες υπερωρίες και τα περιστατικά ανάρμοστης συμπεριφοράς των αφεντικών.
Πως να αντιδράσεις?
Η παρουσία των φοιτητών στο πλάι των εργαζομένων, μαζί με τα ανεξάρτητα ταξικά σωματεία και σε συντονισμό με την Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματίων είναι αναγκαία.
Ενάντια στην 3η αξιολόγηση συμμετέχουμε μαζικά στις κινητοποιήσεις:
  1. Δευτέρα 15 Γενάρη ημέρα ψήφισης των νέων μέτρων 12:00 στα Προπύλαια, απεργιακή συγκέντρωση για τα σωματεία του δημοσίου.
  2. Δευτέρα 15 Γενάρη 17:30 στην πλατεία Κολοκοτρώνη και πορεία στη Βουλή.


Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Είμαστε φοιτητές και όχι εθελοντές!

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται η συγκρότηση εθελοντικών-επιστημονικών ομάδων στο εσωτερικό των πανεπιστημίων με μεγαλύτερους ρυθμούς από ότι στο παρελθόν. Τις περισσότερες φορές, αφορμή για τη συγκρότησή τους ή για τη συμμετοχή σε αυτές αποτελεί η περαιτέρω συλλογή γνώσεων ή εμπειρίας, ως έναν τρόπο διασφάλισης μίας πιθανότητας εύρεσης εργασίας. Πρακτική αποτύπωση της παραπάνω λογικής στη σχολή μας, είναι ομάδες όπως το Chemecon ή οι εθελοντικές ομάδες που συγκροτήθηκαν γύρω από το συνέδριο Globelics και τα 100 χρόνια σχολής. Η παραπάνω διαδικασία “συλλογής” γνώσης ή εθελοντικής εργασίας, μπορεί να καταλήγει σε προγράμματα Δια Βίου Μάθησης, όπως τα e-learning στο ΕΚΠΑ ή αντίστοιχα προγράμματα Δια Βίου του ΑΠΘ, ή ακόμα ακόμα στην κουβέντα για τσάμπα εργασία φοιτητών σε ερευνητικά προγράμματα, που άνοιξε με τη διαδικτυακή διακίνηση σχετικού ερωτηματολογίου.
Αν συλλογιστεί, ωστόσο, κανείς τις αλλαγές στην εργασία και στην εκπαίδευση -ως φυσικό επακόλουθο- θα διαπιστώσει, ότι όλα τα παραπάνω μάλλον καταρρακώνουν την προοπτική μας, παρά το γεγονός ότι σύσσωμο το καθηγητό μπλοκ, όπως και το σύνολο του αστικού επιτελείου, προσπαθεί να τα προμοτάρει και να τα παρουσιασεί ως τη μόνη διέξοδο. Αυτό καθώς δεν αποτελούν, στην πραγματικότητα, τίποτε διαφορετικό από την υλική αποκρυστάλλωση των λογικών αέναου κυνηγιού πιστοποιήσεων και συνεχών επανακαταρτίσεων και της απλήρωτης εργασίας. Ειδικά σήμερα και με την ψήφιση του νόμου Γαβρόγλου, ο οποίος ενισχύει και θεσμοθετεί τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης, όλα τα παραπάνω αποτελούν κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο για την προοπτική του αποφοίτου. Συνδυαστικά με την εισαγωγή του Ατομικού Φακέλου Προσόντων ήδη από το Λύκειο και τις πιστωτικές μονάδες, όπως υπάρχουν από το νόμο Διαμαντοπούλου, τέτοιου τύπου ομάδες αποκτώντας μόνιμα χαρακτηριστικά και δίνοντας πιστοποιητικά, πρόκειται να λειτουργήσουν διαλυτικά για το πτυχίο.
Η διάλυση και απαξίωση του πτυχίου σχετίζεται με τρία στοιχεία. Αφενός με την αντικατάσταση του πτυχίου από τον ατομικό φάκελο, επιτυγχάνεται ο κατακερματισμός των αποφοίτων καθώς αυτοί δεν βγαίνουν με ενιαίο τρόπο στην αγορά εργασίας. Αυτό οδηγεί στην ατομική διαπραγμάτευση με τον εκάστοτε εργοδότη και τη διάλυση οποιασδήποτε έννοιας συλλογικής κατοχύρωσης, ειδικά τη στιγμή που οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας αποδυναμώνονται ολοένα και περισσότερο. Αφετέρου με την αποστοίχιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία, καθώς τα τελευταία θα αποδίδονται πλέον, είτε από μεταπτυχιακούς κύκλους σπουδών, είτε από σεμινάρια και πιστοποιήσεις. Μία τέτοια διαδικασία κυνηγιού δεν θα έχει τέλος, καθώς θα πρόκειται εν τέλει για έναν ατέρμονο αγώνα δρόμου και ανταγωνισμού για μία θέση εργασίας, οι συνθήκες στην οποία απέχουν κατά πολύ από τις πρέπουσες (μισθός, ασφάλιση, συνδικαλιστικά δικαιώματα). Ο παραπάνω τρόπος απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τα Μητρώα των Μηχανικών. Έτσι κάθε απόφοιτος μηχανικός αποφοιτώντας θα βρίσκεται σε μηδενική βαθμίδα, μην έχοντας κανένα επαγγελματικό δικαίωμα, παρ'ότι θα έχει πάρει πτυχίο (πληρώνοντας βέβαια κανονικά τις εισφορές του). Η άνοδος σε επόμενη βαθμίδα θα επιτυγχάνεται μέσω σεμιναρίων επίπληρωμή ή εργασιακής εμπειρίας και έτσι θα “ξεκλειδώνεται” το αντίστοιχο επαγγ. δικαίωμα.
Από την άλλη ο εθελοντισμός προωθείται ,με πολύ συντονισμένο τρόπο, από καθηγητές, όσο από πανεπιστήμια του εξωτερικού και επιχειρήσεις, ως κάτι πολύ θετικό στο βιογραφικό ενός αποφοίτου. Αυτή η “διαφήμιση” μάλλον σχετίζεται με το κατά πόσον ο απόφοιτος-μελλοντικός εργαζόμενος είναι διατεθειμένος να δουλέψει τσάμπα για τον εκάστοτε εργοδότη. Άλλωστε, η λογική της τσάμπα εργασίας μπορεί να ξεκινά από μία εθελοντική ομάδα και να καταλήγει στον τρόπο με τον οποίο διεξαγόταν μέχρι τώρα η πρακτική άσκηση, αλλά και στο θεσμό της μαθητείας. Ένας θεσμός, ο οποίος έχει βγει με δυναμικό τρόπο το τελευταίο διάστημα στο προσκήνιο και είναι άμεσα συνδεδεμένος με μία λογική που περιγράφει ότι κάθε νεολαίος κάτω των 25 ετών, θα πρέπει λόγω δήθεν εργασιακής απειρίας, να εργάζεται με χαμηλότερο ή καθόλου μισθό, γιατί είναι μαθητευόμενος και όχι εργαζόμενος, με μειωμένη ή καθόλου ασφάλιση και να λέει και ευχαριστώ. Όλα αυτά ΑΝ βρει δουλειά, αφού τα ποσοστά της ανεργίας στους νέους είναι στο 40%.
Είναι ιδιαίτερα κρίσιμο να δούμε, όμως, και τον ρόλο των καθηγητών σε όλη αυτή τη διαδικασία. Έχει αποδειχθεί περίτρανα τα τελευταία χρόνια, ακόμα και για τους πιο δύσπιστους, ότι το καθηγητικό στρώμα είναι εκείνο που εφαρμόζει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο εσωτερικό των σχολών, όπως αυτή είναι εναρμονισμένη με τις επιταγές της Ε.Ε. και πλήρως ευθυγραμμισμένη με τη συνθήκη της Μπολόνια. Ειδικά για τη σχολή μας αρκεί να σκεφτούμε την εισαγωγή πιστωτικών μονάδων ECTS που ψήφισαν, αλλά και την πρόταση για σεμιναριακά μαθήματα με την αλλαγή του προγράμματος σπουδών, κάτι το οποίο ο φοιτητικός σύλλογος δεν επέτρεψε μέσω των αποφάσεων και δυναμικών παρεμβάσεων του. Από την άλλη, τα φαινόμενα καθηγητικής αυθαιρεσίας, αλλά και η καθοδηγητική θέση που έχουν στις εθελοντικές ομάδες που συγκροτούνται, παίρνουν ανησυχητικά χαρακτηριστικά. Θα παίρνουν ολοένα και περισσότερο ανησυχητικά χαρακτηριστικά, όσο υποτάσσουν τους φοιτητές στα “θέλω” τους, όσο τους περιγράφουν τα όσα έχουμε αναφέρει μέχρι τώρα ως τη μόνη διέξοδο, όσο η σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ καθηγητή-φοιτητή, εκπαιδευτή-εκπαιδευόμενου, είναι σχέση εξουσιαστή-εξουσιαζόμενου. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο, αφού σε κάθε ευκαιρία το αποδεικνύουν χρησιμοποιώντας τους φοιτητές για τη “χαμαλοδουλειά” που οι ίδιοι αρνούνται να κάνουν. Αυτή η σχέση, εν τέλει, επιχειρεί να εμπεδώσει εκείνα τα χαρακτηριστικά του πειθήνιου εργαζόμενου που δεν θα φέρνει αντίρρηση στα “θέλω” του μελλοντικού εργοδότη όσο παράλογα και αν είναι αυτά.
Για έμας είναι ξεκάθαρο πως καμία από τις παραπάνω “μεθόδους” δεν εξασφαλίζουν την προοπτικής μας. Η λογική της υποταγής στα θέλω των καθηγητών, της συνεχούς επανακατάρτισης, του ανταγωνισμού, του κοινωνικού κανιβαλισμού, το παρόν και το μέλλον της ανεργίας, της μαύρης και επισφαλούς εργασίας, δεν είναι το μέλλον που αξίζει στη γενιά μας.
Μέσα από τους συλλογικούς μας αγώνες πρέπει να αγωνιστούμε για μία καλύτερη προοπτική, με αιτήματα:
-ΕΝΙΑΙΟ ΑΔΙΑΣΠΑΣΤΟ ΠΕΝΤΑΕΤΕΣ ΠΤΥΧΙΟ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟ
-ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΙΚΑΝΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΕΦΟΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
-ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
-ΚΑΤΩ Η ΜΑΘΗΤΕΙΑ