Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΟΣΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ!!

Το παρόν αποτελεί απάντηση στο κατάπτυστο κείμενο του Μ.Α.Σ. (επισυνάπτεται στο τέλος) αλλά και στα γεγονότα της Πέμπτης και την επίθεση που δέχτηκαν σχηματίες των ΕΑΑΚ.

Επειδή τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους…
Επίσκεψη Ομπάμα: Αριστερά οι Φοιτητικοί Σύλλογοι, συγκροτημένοι στο μπλοκ ΦΣ ΕΜΠ βάσει των αποφάσεων των Γενικών τους Συνελεύσεων, οι οποίοι κατηγορούνται ότι τα έχουν κάνει πλακάκια με τα ΜΑΤ, ενώ δεξιά οι δυνάμεις της ΚΝΕ κάνουν βόλτα και τραβούν αναμνηστικές φωτογραφίες κατά τη διάρκεια της πορείας.

















17 Νοέμβρη 2016: Όλος ο κόσμος των σχημάτων βάσει πάλι των αποφάσεων των Φοιτητικών τους Συλλόγων μαζί με τους συναδέλφους τους βρίσκονταν στο Κάτω Πολυτεχνείο, ώστε να υλοποιήσουν τις αποφάσεις των Συλλόγων τους και να εξασφαλίσουν ότι θα πραγματοποιηθούν κανονικά οι εκδηλώσεις με τελικό στόχο τη συμμετοχή στη μεγάλη αντιιμπεριαλιστική πορεία με προσυγκέντρωση στο Κάτω Πολυτεχνείο. Από την άλλη οι δυνάμεις της ΚΝΕ αποφάσισαν να απουσιάζουν και έκαναν προσυγκέντρωση αρχικά στον Περισσό και μετά στην Ομόνοια.

Στάση στις απερχόμενες και νέες κινητοποιήσεις:
Τη στιγμή που ΚΚΕ - ΚΝΕ καλούν σε απεργίες - πανηγυράκια 2 φορές το χρόνο, με σημαιούλες και μουσικές με κεντρικές ομιλίες των στελεχών τους, ΕΜΕΙΣ επιλέγουμε το δρόμο της κλιμάκωσης των αγώνων παλεύοντας για συνεχείς μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις και απεργίες που συγκρούονται με την Κυβέρνηση και τα μέτρα που εφαρμόζει, στην πράξη και όχι στα λόγια και καταθέτοντας προτάσεις μέσα στην Βουλή. Επιλέγουμε τον από τα κάτω συντονισμό με τα ανεξάρτητα ταξικά σωματεία, τους φοιτητικούς συλλόγους και τις πρωτοβουλίες νέων εργαζομένων και ανέργων, γιατί μόνο αυτός θα αποτελέσει πραγματικό εμπόδιο σε όλους εκείνους που καταρρακώνουν την προοπτική μας. Μόνο έτσι διαχωριζόμαστε ουσιαστικά από τη ΓΣΕΕ, το ΣΕΒ και το γραφειοκρατικό συνδικαλισμό και όχι με τις λογικές του ΠΑΜΕ που κλιμακώνει τον αγώνα ορίζοντας απεργία την Πρωτομαγιά και καλώντας τις δυνάμεις του στα 586 σωματεία που συσπειρώνει να καταψηφίζουν προτάσεις για απεργιακές κινητοποιήσεις!!! Μόνο έτσι η νεολαία που βλέπει απέναντι της την ανεργία και την αλόγιστη εκμετάλλευση από τον εργοδότη της μπορεί να σηκώσει κεφάλι για αυτά που ονειρεύεται και της αξίζουν.
Να θυμίσουμε ότι ο Σύλλογος μας από την πρώτη μέρα που βγήκε κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ με δική μας πρόταση προτάσσει το αίτημα «ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΟΥΣ» και τα παραπάνω. Ενώ οι δυνάμεις του ΜΑΣ και του ΚΚΕ συνεχίζουν να κάνουν τους σωματοφύλακες της κυβέρνησης του Τσίπρα, της Ε.Ε. και του Ευρώ του Σόιμπλε και της Μέρκελ με δημόσιες δηλώσεις και ρίχνοντας «άκυρο στο δημοψήφισμα». Έτσι συνεχίζουν να αποπροσανατολίζουν τον αγώνα και να φιμώνουν τις λαϊκές κινητοποιήσεις, όπως ξέρουν πολύ καλά να κάνουν όλα αυτά τα χρόνια (βλέπε Γρηγορόπουλος, Πλατείες, δημοψήφισμα, απεργιακές κινητοποιήσεις πριν το Πάσχα).
Τέλος, όσον αφορά την τελευταία κινητοποίηση Φοιτητικών Συλλόγων και μαθητών στο Υπουργείο Παιδείας αν κάποιος έκανε φιέστα αυτές είναι οι δυνάμεις της ΚΝΕ και του ΜΑΣ με καπνογόνα. Η κοινή πρόταση συντονισμού όλων των Φοιτητικών Συλλόγων μαζί με τα σχολεία που προτάθηκε από μια σειρά συλλόγων στη βάση των συλλογικών μας αποφάσεων διέσπασε την κινητοποίηση;;; Αλλά σύμφωνα με τις δυνάμεις της ΚΝΕ όποιος διαφοροποιείται από τη κομματική γραμμή, τους «ανεξάρτητους» προέδρους των σχολείων και τις καθοδηγήσεις είναι διασπαστής του κινήματος. Από πλευρά μας επιδιώξαμε και επιδιώκουμε φοιτητές και μαθητές να κλιμακώσουμε όλοι μαζί τους αγώνες μας ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, στη διάλυση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και της προοπτικής μας. Αυτοί είναι που διέσπασαν και αποκλιμάκωσαν την κινητοποίηση, αυτοί είναι που έλεγαν στους μαθητές «μόνο οι πρόεδροι μέσα στο Υπουργείο» και έκαναν αλυσίδα στην κεντρική είσοδο του Υπουργείο Παιδείας, η οποία άνοιξε μετά από αλλεπάλληλες συγκρούσεις φοιτητών με δυνάμεις τις αστυνομίας που αποχώρησαν από το προαύλιο. Και όλα αυτά τη στιγμή που από τις ντουντούκες τα μέλη της ΚΝΕ φώναζαν «φεύγουμε», ενώ η πλειοψηφία των Φοιτητικών Συλλόγων και πολλοί μαθητές ήταν μέσα στο Υπουργείο και κατέθεταν τα αιτήματα τους.
ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ ΠΟΥ... ΕΙΧΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!!!!!






ΜΑΣ και η ΚΝΕ έχουν πάρει τις επιλογές τους, ο κόσμος του αγώνα θα πάρει τις δικές του…
Από πλευρά μας συνεχίζουμε να καλούμε σε συνελεύσεις όλους τους συναδέλφους μας και δε διορίζουμε προέδρους και αντιπροέδρους στους Φοιτητικούς μας Συλλόγους, ενώ εκείνοι που μαζί την ΠΑΣΠ, τη ΔΑΠ ή και το Bloco (ΣΥΡΙΖΑ) ορίζουν «όποτε θέλουν και αραιά και πού» γενικές συνελεύσεις, βγαίνουν στα κανάλια να μιλήσουν για τα προβλήματα των φοιτητών και αποκαλούν θίασο όσους κάνουν καταλήψεις και αγωνίζονται. Γιατί ψάχνουμε τη λύση μαζί με τους συναδέλφους μας μέσα από τις συλλογικές μας διαδικασίες, τις ανοιχτές πολιτικές διαδικασίες και τα μαζικά ανεξάρτητα πολιτικά οχήματα (σχήματα) και τις κινητοποιήσεις. Δεν ψαχνόμαστε για καρέκλες και δημοσιότητα στα κανάλια, ούτε κλεινόμαστε στα στεγανά των κομματικών γραφείων . Είμαστε και θα είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι του φοιτητικού και εργατικού λαϊκού κινήματος, το οποίο χωρίς εκπροσώπους, αλλά με τη δική του μοναδική δυναμική, διεκδικεί συλλογικά, μαχητικά και ανυποχώρητα όλα αυτά που μας αξίζουν, με την ουσιαστική του παρουσία στους δρόμους και στους αγώνες του σήμερα.
Τη στιγμή που η κατάσταση μέσα και έξω από τις σχολές μας είναι δραματική για το παρόν και το μέλλον μας ο μόνος που δεν μπορεί να μας βοηθήσει είναι οι καθεστωτικές παρατάξεις. Εμείς δεν είμαστε με τις ανακοινώσεις-καταγγελίες για μικροπολιτικούς σκοπούς που διασπούν το κίνημα και τους αγωνιστές, κάτι που οι δυνάμεις αυτές έχουν επιλέξει να κάνουν. Γιατί είναι φανερό ότι το μόνο που φταίει στους ΚΝΙΤΕΣ και το ΜΑΣ είναι όποιος αγωνίζεται πραγματικά μακριά από την γραμμή τους, όποιος βρίσκεται στα Αριστερά τους και όσοι Σύλλογοι βγάζουν αποφάσεις από τις Γενικές τους Συνελεύσεις. Για αυτό το ΜΑΣ, η ΠΚΣ, η ΚΝΕ και όλα αυτά μαζί δεν είναι τίποτα άλλο από μια καθεστωτική παράταξη που θέλει να τα έχει καλά με τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ μέσα στις σχολές για να φιμώνουν όλοι μαζί και από το δικό τους μετερίζι ο καθένας τους φοιτητές που σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς βγαίνουν στους δρόμους και επιλέγουν να παλεύουν καθημερινά συλλογικά για μια άλλη ζωή και τα δικαιώματα τους. Γι αυτό άλλωστε όπως έκαναν και παλιά οι καθεστωτικές παρατάξεις, έτσι και την Πέμπτη η ΚΝΕ από το πρωί προκαλούσε τον κόσμο των σχημάτων σε όλες τις σχολές με τη χυδαία πολιτική της ανακοίνωση, έστελνε 30 ΚΝΑΤ να χτυπάνε 3 συντρόφους από σχήματα ΕΑΑΚ, ενώ στο Πολυτεχνείο που ο κόσμος των σχημάτων και του αγώνα αντέδρασε μαζικά και αποφασιστικά στην πράξη, χρησιμοποίησαν τις γνωστές χαφιέδικες πρακτικές κλέβοντας πορτοφόλια και κλειδιά μαζί με 30χρονους εξωπανεπιστημιακούς με κοκάλινα γάντια. Τα γεγονότα της Πέμπτης στο ΕΜΠ και σε λοιπές σχολές δεν είναι ξεκομμένα από όλα τα παραπάνω και είναι ο τρόπος που η ΚΝΕ συντονισμένα έκανε την απολίτικη παρέμβαση της στις σχολές.
Δεν θα τους κάνουμε ούτε τώρα ούτε ποτέ τη χάρη. Γιατί επιλέγουμε να κάνουμε πολιτική στις μάζες με γεγονότα, επιχειρήματα και πολιτικές προτάσεις για το κίνημα και όχι συνδικαλισμό με χυδαίες και αβάσιμες ανακοινώσεις που ο κάθε φοιτητής διαβάζει και βγάζει τα συμπεράσματα του. Θεωρούμε υποχρέωσή μας, απέναντι στους ίδιους μας τους εαυτούς αλλά και σε όσους δίνουν ψυχή και σώμα για το κίνημα, για τη ζωή μας, τα δικαιώματα μας, την προοπτική και το μέλλον μας, να δίνονται απαντήσεις όταν η χυδαιότητα του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου έχει ξεπεράσει τα όρια και γίνεται επικίνδυνη. Δύναμη μας οι συλλογικοί μας αγώνες, ο κόσμος που ξέρει να αγωνίζεται και η νεολαία που πάντα διαλέγει το δρόμο του αγώνα για το μέλλον που της αρμόζει ενάντια σε όποιον βρεθεί στο διάβα της.



Παρακάτω επισυνάπτεται η κατάπτυστη ανακοίνωση του Μ.Α.Σ.:



Το παρόν κείμενο συνυπογράφεται από τα σχήματα ΧΑΜΑΣ, ΑΧΜΜΕΤ, ΑΣΥΧ, ΡΗΓΜΑ στην Αθήνα

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Με όπλο τη Γενική μας Συνέλευση

Την Τετάρτη στις 29/03 κατατίθεται προς ψήφιση στη Γενική Συνέλευση της Σχολής – Τμήμα Καθηγητών η νέα Πρόταση του Προγράμματος Σπουδών. Η νέα πρόταση έρχεται ουσιαστικά να λήξει την όλη κουβέντα η οποία γίνεται γύρω από το Π.Σ. εδώ και 1,5 χρόνο. Μία κουβέντα η οποία πραγματοποιήθηκε κατά κύριο λόγο σε κλειστές πόρτες γραφείων καθηγητών και άλλαξε ρότα μόνο μετά την ‘’εισβολή’’ του Φοιτητικού Συλλόγου στο προσκήνιο μέσω μαζικών Γενικών Συνελεύσεων αλλά και δυναμικών παρεμβάσεων στις Γενικές Συνελεύσεις της Σχολής.
Μέσα σε αυτόν τον 1,5 χρόνο ο Φ.Σ. μας πέτυχε μία σειρά νικών και βρίσκεται σε πολύ ευνοϊκότερη θέση μάχης καθώς επέβαλλε μία σειρά αλλαγών στο Π.Σ. που αφορούσαν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και τη συλλογική μας κατοχύρωση ως μελλοντικοί Χημικοί Μηχανικοί (διατήρησε το ενιαίο αδιάσπαστο πτυχίο μην επιτρέποντας την αρχική βλέψη διάσπασης ενώ πλέον υπάρχει ένα κύριο μάθημα στον κορμό από κάθε εμβάθυνση), καθώς και τη μείωση της εντατικοποίησης μέσω της διάσπασης ‘’υπερμαθημάτων’’ (π.χ. τα ενωμένα ΜΦΔ, ΜΧΔ) που έγινε εφικτό αφού πλέον δεν υφίσταται το όριο των 5 μαθημάτων ανά εξάμηνο. Ωστόσο η νέα πρόταση που κατατίθεται από πλευράς καθηγητών περιέχει ακόμα ένα σημαντικό αριθμό προβληματικών που βρίσκονται αντίθετα με τις αποφάσεις και τις διεκδικήσεις μας.
Φλέγον ζήτημα αποτελεί το Σεμιναριακό μάθημα των Τεχνικών Σχεδιάσεων το οποίο προάγει τα σεμιναριακού τύπου μαθήματα τα οποία με τη σειρά τους αποδίδουν διαφορετικές δεξιότητες στον εκάστοτε απόφοιτο, ενώ σε συνδυασμό με τις πιστωτικές μονάδες (ects) οδηγούν σε ποσοτική διαφοροποίηση. Αυτές οι αλλαγές ‘’κουμπώνουν’’ με την έλευση του Ατομικού Φακέλου Προσόντων που εισάγεται από το νόμο για το Νέο Λύκειο και έχουν ως αποτέλεσμα τον κατακερματισμό του σώματος των αποφοίτων. Μία ακόμα προβληματική που κινείται στην ίδια κατεύθυνση είναι η συμπίεση των κατευθύνσεων σε ανώτερα εξάμηνα που ενισχύει το βάθεμα της εξειδίκευσης του τελευταίου έτους φοίτησης και μία επόμενη αλλοίωση της ενιαιότητας του πτυχίου. Επιπροσθέτως έντονο προβληματισμό προκαλεί η κατάσταση με τις κατευθύνσεις μέσα στις κατευθύνσεις – ομάδες που έχουν δημιουργηθεί πιο πολύ για να ενσωματωθεί ο σύλλογος στη λογική της υπερεξειδίκευσης παρά για να αποφύγουμε τέτοια ζητήματα. Θεωρούμε σκόπιμο πως πρέπει να μείνει μόνο ο τίτλος των ομάδων η κάποια τροποποίηση αυτού ούτως ώστε να αφοπλιστεί οποιαδήποτε πιθανότητα θεώρησης του πτυχίου μας ως κατακερματισμένο. Μία ακόμα προβληματική παραμένουν τα υπερσυμπιεσμένα μαθήματα που θα οξύνουν τη δυσκολία και την εντατικοποίηση εντός της σχολής (π.χ. Ηεκτρομηχανολογικός Εξοπλισμός). Όσον αφορά την πρακτική αντιλαμβανόμαστε πως δε θα πρέπει να λογίζεται μόνο ως εκπαιδευτική διαδικασία καθώς παράγεται έργο και πως πρέπει άμεσα να αποδεσμευτεί από τα πλαίσια της μαθητείας και των μηχανισμών ‘’ανακύκλωσης’’ της ανεργίας. Γι’ αυτό συνεχίζουμε να παλεύουμε να μην είναι στα πλαίσια της μαθητείας και διεκδικούμε να λαμβάνουμε ως μισθό πρακτικής τον κατώτατο. Τέλος όσον αφορά τη Διπλωματική εντύπωση προκαλεί το όριο δήλωσης της που έχει φτάσει τα 3 μαθήματα ενώ πρέπει να ολοκληρωθεί σε διάστημα 1 χρόνου! Όπως φαίνεται οι καθηγητές αντιλαμβάνονται ότι υπάρχουν περιθώρια όξυνσης της εντατικοποίησης και για αυτό μας πιέζουν κι άλλο… Οι ρυθμοί με τους οποίους μας ωθούν να σπουδάσουμε – τρέχουμε είναι απάνθρωποι και δεν πρόκειται να ‘’ελαφρύνουν’’ ούτε με προσωπικές συνεννοήσεις μεταξύ φοιτητών – καθηγητών ούτε και προφανώς με την αποδοχή της εν λόγω κατάστασης.
Όπως αποτυπώνεται από τις παραπάνω εξελίξεις κινούμαστε στα πλαίσια της Συνθήκης της Μπολόνια, δηλαδή στα πλαίσια του αέναου κυνηγιού προσόντων – πιστωτικών μονάδων – σεμιναρίων και της διάσπασης των πτυχίων, μίας κατάστασης η οποία είναι βηματική, προκειμένου να ελαχιστοποιήσει τις αντιδράσεις των φοιτητών. Παράλληλα εντείνονται οι ήδη φρενήρεις ρυθμοί φοίτησης μέσω κυρίως των συμπτύξεων μαθημάτων. Κάπως έτσι το Πολυτεχνείο γίνεται γραμμή παραγωγής φτηνού εργατικού δυναμικού, ‘’εκπαιδευμένου’’ να δουλεύει απλήρωτες υπερωρίες χωρίς να φέρνει αντιστάσεις στον εργοδότη, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με την εργασιακή πραγματικότητα.
Η πραγματικότητα αυτή περιγράφεται από ανεργία, προγράμματα voucher, απλήρωτη, ανασφάλιστη και μαύρη εργασία καθώς και από τη συνεχή αμφισβήτηση των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων. Ως νέοι θα είμαστε σε κατάσταση μόνιμης εργασιακής περιπλάνησης υπό άθλιες συνθήκες εργασίας για την απόκτηση της ‘’πολυπόθητης εμπειρίας’’ ή έχοντας υψηλά στην ατζέντα την προοπτική της μετανάστευσης που δε μας εγγυάται καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ενάντια σε αυτή την κατεύθυνση ως Φ.Σ. ήδη έχουμε παλέψει για τη διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων μας για ενιαίο πτυχίο και ομαλού ρυθμού σπουδών, ωστόσο καλούμαστε να συνεχίσουμε αυτό τον αγώνα καθώς η πίεση τόσο από εξωτερικούς παράγοντες (κεφάλαιο - Ε.Ε.) όσο και από τους καθηγητές συνεχίζεται.
Αντιλαμβανόμαστε πως οι καθηγητές από το δικό τους μετερίζι νοιάζονται για τη διενέργεια και αναβάθμιση των αντικειμένων τους και για την ‘’ευρωπαϊκή πορεία’’ της σχολής ο οποίος αντικατοπτρίζεται από την τήρηση του ν. Διαμαντοπούλου και την επίπτωση των πτυχών του στις πλάτες μας. Από την άλλη όμως αντιλαμβανόμαστε πως τέτοιου είδους πρακτικές δε μας χωράνε καθώς καταρρακώνουν την ήδη αβέβαιη προοπτική που μας περιγράφουν. Το πτυχίο στο οποίο απαιτούμε να υφίστανται όλα τα επαγγελματικά μας δικαιώματα και να είναι η μόνη προϋπόθεση για την εύρεση εργασίας υποβαθμίζεται ολοένα και περισσότερο, από τις αντιδραστικές αλλαγές στα Π.Σ., από το ΤΕΕ και τις αποφάσεις του για μηδενικά επαγγελματικά δικαιώματα σε μηχανικούς χωρίς μεταπτυχιακό, από την κυβέρνηση και την Ε.Ε. που έχουν αποφασίσει εδώ και καιρό την απελευθέρωση του επαγγέλματος του μηχανικού και τώρα την υλοποιούν.

Απέναντι σε όλα αυτά μόνα μας όπλα είναι οι ζωντανές Γενικές Συνελεύσεις και οι μάχιμες κινητοποιήσεις μας, τις οποίες τείνουν να εκφυλίσουν οι καθεστωτικές δυνάμεις της Σχολής. ΠΑΣΠ και ΠΚΣ παραβλέποντας τη κίνηση συλλογής υπογραφών στις οποίες συμμετείχε μία πληθώρα φοιτητών και η οποία σίγουρα θα κατέληγε σε συνέλευση, την υποβάθμισαν πλήρως μέσω της γραφειοκρατίας του Δ.Σ. Για εμάς που είμαστε με την πολιτική βάσης, από την οποία πηγάζουν τα μάχιμα πολιτικά σχέδια αλλά και η ίδια η πολιτική ζωντάνια του Φ.Σ., αποτελεί πρόκληση το πώς αντικαθιστάται ο σύλλογος και οι κινήσεις του και ατονεί πολιτικά η σχολή. Δεν αφήνουμε σε κανένα να αποφασίσει για μας χωρίς εμάς, συνεχίζουμε να προασπίζουμε τα συμφέροντα και τις ανάγκες μας, για μία ανθρώπινη καθημερινότητα, για μία καλύτερη προοπτική!  

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 21/3 ΚΑΙ ΩΡΑ 12ΜΙΣΗ ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ 1

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Αλληλεγγύη στις αγωνιζόμενες καθαρίστριες του ΕΜΠ!

Εδώ και δυο βδομάδες, οι καθαρίστριες του Πολυτεχνείου, αγωνίζονται ενάντια στις μειώσεις των ήδη χαμηλών μισθών τους, τις οποίες επιβάλει ο εργολάβος, με πρόσχημα τη μείωση του προϋπολογισμού του ιδρύματος, και την ακόλουθη αλλαγή της σύμβασης από πλευράς συγκλήτου. Οι περικοπές αφορούν ένα κομμάτι του μισθού, το οποίο ο εργολάβος βάφτισε «επίδομα γάμου» (!) και το έκοψε, ενώ περικόπτονται και οι τριετίες (η αύξηση δηλαδή του μισθού ύστερα από τη συμπλήρωση αριθμού ενσήμων που αντιστοιχεί σε τρία χρόνια εργασίας).
Σε απάντηση, την Τρίτη 7/2 έγινε 4ωρη προειδοποιητική στάση εργασίας από τις καθαρίστριες, και συγκέντρωση στο κυλικείο της πρυτανείας. Ο αντιπρύτανης οικονομικών, τον οποίο συνάντησε επιτροπή των εργολαβικών εργαζόμενων, μαζί με το σωματείο τους, δεσμεύτηκε ότι θα επιστραφούν μέχρι τη Δευτέρα 13/2 οι τριετίες. Η συνέχεια όμως αναμενόμενη. Στην συνάντηση που έγινε με τον αντιπρύτανη τη Δευτέρα καμία λύση δεν είχε δοθεί καθώς η εργολαβία αρνιόταν να ανακαλέσει τις άδικες μειώσεις στο μισθό των καθαριστριών αλλά και η διοίκηση του ΕΜΠ παρουσιαζόταν σαν αμέτοχη σε αυτή την κατάσταση. Σε συνέχεια της αγωνιστικής διάθεσης που έδειξαν οι καθαρίστριες σε συνέλευση που πραγματοποιήσαν αμέσως μετά την συνάντηση αποφάσισαν 48ωρη απεργία στις 16-17/2 και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην έδρα της εργολαβικής επιχείρησης ISS την δεύτερη μέρα.
Στηρίζουμε τον δίκαιο αγώνα των καθαριστριών μέχρι να δικαιωθούν τα αιτήματα τους και καλούμε κάθε φοιτητή και φοιτήτρια να βρεθεί στο πλευρό τους. Καταγγέλουμε την απαράδεκτη πολιτική της εν λόγω γνωστής για τις ‘’βρωμιές’’ της και τις μεγάλες συμφωνίες της εταιρείας, η οποία δεν αποτελεί έκπληξη αλλά μια πραγματικότητα η οποία θέλει να γίνει νόμος σε κάθε χώρο δουλείας. Αποτελούν το καθεστώς σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα που καλείται να αντιμετωπίσει η νεολαία, σπουδάζουσα και μη, στον κόλαφο της εργασιακής περιπλάνησης, της ανεργίας, της ελαστικής εργασίας και του εργοδοτικού δεσποτισμού. Είναι η ίδια τάση που υπάρχει εδώ και χρόνια στους διοικητικούς υπαλλήλους του πολυτεχνείου να προσλαμβάνονται με 6μηνες συμβάσεις, κάτι που δείχνει τι εργασιακές συνθήκες σκοπέυουν να διαμορφώσουν εντός των πανεπιστημίων.
Όλα τα τελευταία χρόνια οι εργολαβίες μέσα στις σχολές παρουσιάζονται από τις κυβερνήσεις ως ‘’οξυγόνο’’ για το ίδρυμα και τους προϋπολογισμούς με το πρόσχημα ότι εξοικονομούν πόρους, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν δίνουν ‘’οξυγόνο’’ στην πανεπιστημιακή κοινότητα και τους φοιτητές. Δίνουν αβάντα και νέα κέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις όπως είναι και η ISS που ξεζουμίζουν τους εργαζομένους ασφαλίζοντας τους μάλιστα επίπλαστα για λιγότερες ώρες εργασίας. Την κάτασταση οικονομικού στραγγαλισμού που βρίσκονται τα ιδρύματα και μας οδήγησαν ως τώρα οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων με τις μνημονιές δεσμεύσεις και τα ‘’αιματηρά’’ πρωτογενή πλεονάσματα.
Για την εν λόγω κατάσταση προφανώς φέρουν τεράστια ευθύνη και η ίδια η διοίκηση του ιδρύματος καθώς είναι συμμέτοχη στην παραπάνω κατάσταση παραχωρώντας κομμάτι των λειτουργιών όπως η καθαριότητα και η φύλαξη (σε λοιπά ιδρύματα) και κατ’ επέκταση σφραγίζοντας με τη συμφωνία της την αλόγιστη εκμετάλλευση των εργολαβικών εργαζόμενων. Μάλιστα η πλήρης ‘’άγνοια’’ για τις τελευταίες περικοπές των μισθών των εργαζομένων κρίνεται τουλάχιστον απαράδεκτη και δείχνει πόσο νοιάζεται η Πρυτανεία για τους εργαζόμενους που καλύπτουν μια από τις πιο βασικές ανάγκες λειτουργίας τους ιδρύματος.
Όπως σταθήκαμε στο πλευρό των διοικητικών υπαλλήλων όταν απολύανε 100δες από αυτούς, όπως στεκόμαστε κάθε φορά στο πλάι των εργαζομένων που βιώνουν τα καταστροφικά αποτελέσματα των πολιτικών Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ έτσι και τώρα πρέπει οι φοιτητές να σταθούμε στο πλάι των καθαριστριών του ΕΜΠ σε όποιο μέσο πάλης επιλέξουν, καθώς ο αγώνας τους πάει μαζί με τον δικό μας αγώνα για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, μόνιμη και σταθερή δουλειά και δικαιώματα για όλους.
Από την πλευρά μας, τονίζουμε ότι δε μπορούν να υπάρχουν αυταπάτες: ακόμα και αν ο εργολάβος υπαναχωρήσει προς το παρόν, τελικά οι μειωμένοι μισθοί, οι απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, η δουλειά χωρίς δικαιώματα και οι ευέλικτες εργασιακές σχέσεις δεν είναι απλά η εξαίρεση. Είναι ο κανόνας του εργοδοτικού δεσποτισμού και της αλόγιστης εκμετάλλευσης που επικρατεί στην αγορά εργασίας και έχουν φέρει στο εσωτερικό των πανεπιστημίων οι εργολαβίες, οι ιδιωτικοποιήσεις, η παραχώρηση τομών λειτουργίας των πανεπιστημίων στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Γι’ αυτό το λόγο θεωρούμε αναγκαίο οι Φοιτητικοί Σύλλογοι να βρεθούν στο πλευρό των καθαριστριών στον αγώνα τους για αξιοπρεπή μισθό και συνθήκες εργασίας παλεύοντας μαζί τους για:
  • Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων καθαριστών - καθαριστριών, με σταθερή εργασία και πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα.
  • Κανένας εργολάβος καθαρισμού ή συνεργείο μέσα στα πανεπιστήμια
  • Μαζικές προσλήψεις καθαριστών - καθαριστριών για την κάλυψη των πάγιων αναγκών σε καθαριότητα από το ίδιο το ίδρυμα με θέση μόνιμου προσωπικού - να μείνουν όλες οι καθαρίστριες στη θέση εργασίας τους.
  • Καμιά εντατικοποίηση της εργασίας τους.
  • Άμεση πληρωμή όλων των δεδουλευμένων.
  • Καμία σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Έξω οι εργολαβίες από τα πανεπιστήμια.
  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους! Αυξήσεις στους μισθούς με λιγότερες ώρες εργασίας.




ΑΝΑΡΠΑ - ΕΑΑΚ Πολ.Μηχ
ΑΡΑΧΤΟ - ΕΑΑΚ
ΑΧΜΜΕΤ
ΡΑΦ - ΕΑΑΚ
ΧΑΜΑΣ

Αριστερή Πρωτοβουλία ΤΥΡΒΗ 

ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ! ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΡΥΘΜΟΙ ΣΠΟΥΔΩΝ!

Ένα από τα βασικότερα στοιχεία κατά τη διάρκεια των σπουδών μας είναι η καθημερινότητά μας και πιο συγκεκριμένα οι ρυθμοί με τους οποίους σπουδάζουμε. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί στη σχολή μία τεράστια αύξηση του φόρτου εργασίας, η οποία καθιστά την καθημερινότητά μας πιεστική και ανυπόφορη. Αυτό σε μία περίοδο που πληθώρα φοιτητών αναγκάζονται να δουλέψουν παράλληλα με τη σχολή, αφενός πιέζουν ακόμα περισσότερο το πρόγραμμά τους, αφετέρου δημιουργούν ανισσορροπίες στη δυνατότητα των φοιτητών να εκπληρώσουν όλοι στον ίδιο βαθμό τα “καθήκοντά” τους. Ως επί το πλείστον αυτός ο φόρτος εργασίας είναι αχρείαστος, αφού τα θέματα που σήμερα είναι υποχρεωτικά θα έπρεπε να είναι απλά εξάσκηση (ο φοιτητής θα πρέπει να μπορεί να επιλέξει το κατά πόσον θέλει να λύσει ή όχι) ενώ η αξιολόγηση στα εργαστήρια είναι ανούσια καθώς εξετάζεται στην ίδια ύλη και στην εξεταστική.
Υπό αυτό το πρίσμα, ως σχήμα θεωρούμε ότι ένα οποιοδήποτε πρόγραμμα σπουδών θα πρέπει να διασφαλίζει μη εντατικοποιημένους ρυθμούς σπουδών, ώστε να μας αφήνεται το περιθώριο για δραστηριότητες και υποχρεώσεις εκτός σχολής όπως είναι η εργασία, ιδιαίτερα σε μια τέτοια περίοδο κρίσης, η πολιτικοποίηση κ.ά. Ωστόσο λόγω της καθηγητικής αυθαιρεσίας και της παραχάραξης των αποφάσεων του Φοιτητικού Συλλόγου σε ορισμένα μαθήματα η εντατικοποίηση έχει πλέον χτυπήσει κόκκινο. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έχουν συντελέσει και οι πιστωτικές μονάδες όπου ο καθηγητής προκειμένου να εξασφαλίσει περισσότερες για το μάθημα του, για λόγους “πρεστιζ”, αυξάνει το φόρτο εργασίας.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων φαινομένων είναι ήδη από το πρώτο έτος της σχολής, τόσο η Φυσική Ι όσο και στη Φυσική ΙΙ με τη μορφή των υποχρεωτικών εργαστηρίων. Τα συγκεκριμένα εργαστήρια , εκτός του ότι αυξάνουν ιδιαίτερα το φόρτο εργασίας μέσω και των υποχρεωτικών εργασιών, δεν είναι αλληλένδετα τις περισσότερες φορές με το μάθημα και δεν κατοχυρώνουν κανένα δικαίωμα για τον απόφοιτο Χημικό Μηχανικό. Η υποχρεωτική φύση των εργαστηρίων, καθώς και η ανύπαρκτη σύνδεση με το μάθημα, αποδεικνύουν ότι ο μοναδικός λόγος ύπαρξης τους τελικά είναι η αύξηση των πιστωτικών μονάδων. Το συγκεκριμένο φαινόμενο παρατηρείται επίσης στο 3ο εξάμηνο της σχολής με τα εργαστήρια της Φυσικοχημείας ΙΙ, και γιγαντώνεται στο 4ο εξάμηνο με τα εργαστήρια της Φυσικοχημείας ΙΙΙ, ενός ακόμη δυσκολότερου μαθήματος. Σε κάθε εργαστήριο απαιτείται, εκτός από τη διεκπεραίωση της κάθε εργαστηριακής άσκησης, η κατάθεση εργασιών , υπολογιστικών θεμάτων καθώς και η εξέταση της, κάνοντας έτσι το φόρτο εργασίας ακόμα μεγαλύτερο. Επιπρόσθετα, για τη Φυσικοχημεία ΙΙΙ , μάθημα χωρισμένο σε δύο μέρη, διανέμεται κίτρινο βιβλίο για το κομμάτι της Χημική Κινητικής , ενώ στην Ηλεκτροχημεία βιβλίο από τον Εύδοξο , άσχετο πολλές φορές των διαλέξεων του καθηγητή και των ηλεκτρονικών σημειώσεων του, με αποτέλεσμα να είναι αναγκαία η εκτυπώση τους με κόστος των φοιτητών.
Ως σύλλογος πρέπει να απαιτήσουμε την προαιρετική φύση των εργαστηρίων Φυσικής, την προεραιτική και βοηθητική φύση των υπολογιστικών θεμάτων και την κατάργηση των επιμέρους εξετάσεων , ώστε να δοθεί βάση στις ομαδικές εργασίες που προωθούν τη συνεργασία των φοιτητών, και παράλληλα να απαιτήσουμε τη διανομή με ευθύνη της σχολής των σημειώσεων του καθηγητή σε κίτρινο βιβλίο, όχι μέσω διαδικτύου και προσωπικού κόστους εκτυπώσεων. Ο μειωμένος προϋπολογισμός δεν αποτελεί δικαιολογία , αφού ο ίδιος ο κοσμήτορας τον ψήφισε χωρίς την έκφραση των παραπάνω προβληματισμών και χωρίς εν τέλει και την αντίδραση της πλειονότητας των καθηγητών. Την ίδια στιγμή, ζητάμε οικονομικά βιώσιμα εργαστήρια που να ανταποκρίνονται στην ανάπτυξη δεξιοτήτων που πρέπει να δίνει η σχολή.
ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ,
ΝΟΜΟΣ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΦΟΙΤΗΤΗ!


Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

Ελεήστε το ΕΜΠ

Στη Σύγκλητο στις 20-12-2016 γίναμε για άλλη μια φορά θεατές της ίδιας κωμικοτραγικής ιστορίας με τον προϋπολογισμό. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος οι καθηγητές παραδέχονται συνεχώς πως ο προϋπολογισμός της νέας σεζόν είναι πολύ λιγότερος από αυτόν που επιτάσσουν οι ανάγκες του ιδρύματος αλλά μετά μανίας επιζητούν την ψήφισή του γνωρίζοντας πως η εν λόγω κατάσταση θα οδηγήσει βαθμιαία σε αδιέξοδα το ίδρυμα. Αδιέξοδα που στις σχολές και στην καθημερινότητά μας έχουν κάνει την εμφάνισή τους αλλά που διαρκώς οι καθηγητές τα κάνουν να φαίνονται ως μία νέα πραγματικότητα βάσει της λογικής του ΤΙΝΑ.
Η υποχρηματοδότηση, όντας απότοκο πλέον της πολιτικής των μνημονίων και της λιτότητας, λειτουργεί σα μοχλός πίεσης για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης όπως αποτυπώνεται γλαφυρά και στην πρόταση για το νέο Πρόγραμμα Σπουδών της σχολής μας με τη διακοπή συγκεκριμένων εργαστηρίων. Επιπροσθέτως μέσω αυτής ζημιώνεται η ίδια η εκπαιδευτική διαδικασία όπου αρκετά μαθήματα στα εργαστήρια καταλήγουν με έτοιμες μετρήσεις πειραμάτων που έχουν γίνει στο παρελθόν καθώς κάποιο μηχάνημα έχει βλάβη ενώ πολλές φορές το κόστος πραγματοποίησης των εργαστηρίων μετακυλίεται στους φοιτητές καθώς αυτοί ‘’πρέπει’’ να αγοράσουν τα διάφορα αναλώσιμα (π.χ. γάντια).
Απέναντι σε όλα αυτά η στάση των κοσμητόρων, των αντιπρυτάνεων και του πρύτανη είναι ‘’να πάρουμε όσα μας δίνουν τώρα για να μη χαθούν και μετά βλέποντας και κάνοντας’’ με λίγα λόγια να διαχειριστούμε τη φτώχεια μας. Όμως είναι αυτή η στάση του βλέποντας και κάνοντας που μας έχει φέρει σε αυτή την κατάσταση και τείνει να την οξύνει κατακόρυφα όσο συνεχίζεται. Οδηγεί απευθείας στην όξυνση των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων εντός του πανεπιστημίου και στην απασφάλιση του κρατικού προϋπολογισμού από τα ιδρύματα. Αν το ίδρυμα είναι ανταγωνιστικό και οικονομικά βιώσιμο το κράτος θα το σπρώχνει σιγά σιγά εκτός της κρατικής χρηματοδότησης. Αν το ίδρυμα από την άλλη δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις οικονομικές δυσκολίες θα πρέπει να γίνει πιο ανταγωνιστικό και εν τέλει να καταλήξει κι αυτό εκτός του κρατικού προϋπολογισμού ή εν τέλει να ψάξει τη χρηματοδότησή του σε δίδακτρα. Η οικονομική στενότητα της ανταγωνιστικότητας, ειδικά μέσα στην κρίση, θα επιφέρει περαιτέρω επιδείνωση των σπουδών μας καθώς στα περιττά έξοδα βάσει των καθηγητών υφίστανται και οι διάφορες ανάγκες μας όπως τα εργαστήρια και οι πρακτικές οι οποίες σε λίγο θα μας ζητάνε να γίνονται αμισθεί ή στην ‘’καλύτερη’’ περίπτωση να πληρώνονται εξ ολοκλήρου από το ΕΣΠΑ και τα προγράμματα της μαθητείας, για να μπούμε και στο λούκι αυτής.

Απέναντι στις ευρωενωσιακές και κυβερνητικές πολιτικές της λιτότητας και των μνημονίων οι οποίες εκφράζονται από τους καθηγητές και τους εκάστοτε εκφραστές τους οφείλουμε να διαχωριστούμε και να τις αντικρούσουμε. Είναι οι ίδιοι που στη Γενική Συνέλευση Τμήματος τοποθέτησαν σαν τελευταίο θέμα τον προϋπολογισμό και επέδειξαν αισχρή αδιαφορία για το εν λόγω ζήτημα. Δεν μπορούμε να στηριζόμαστε απ’ ότι φαίνεται στους καθηγητές ούτε στο ζήτημα της υποχρηματοδότησης ούτε σε αυτό του Προγράμματος Σπουδών καθώς για άλλη μία φορά απέδειξαν περίτρανα πως κινούνται εντελώς συμφεροντολογικά, στα όρια της παρασιτικής τους επιβίωσης εντός των σχολών με την ολοφάνερη συντεχνιακή τους στάση ‘’το μάθημα μου να υπάρχει κι ας καταστραφεί το σύμπαν’’. Αυτοί θέλουν να προωθήσουν την ομαλότητα της σιωπηρής διαμαρτυρίας για να συνεχιστεί απρόσκοπτα το εν λόγω καταστροφικό έργο. Εμείς δε θα συνομολογήσουμε την καταστροφή μας. Γνωρίζουμε πως δεν αρκεί μία κλειστού τύπου μάχη εντός του ιδρύματος και γνωρίζουμε πως μαζί με την πληττόμενη πλειοψηφία μπορούμε να αποκρούσουμε τη λιτότητα και το τοκογλυφικό χρέος. Απέναντι σε αυτούς που μας καλούνε να αναλάβουμε την πολιτική ευθύνη του κλεισίματος του Πολυτεχνείου απαντούμε πως θα αναλάβουμε το πολιτικό χρέος να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση!