Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Για ένα μάχιμο εκλογικό κατέβασμα στους Χημικούς Μηχανικούς!

Για Ένα Μάχιμο Πολιτικό Κατέβασμα στους Χημικούς Μηχανικούς

Έπειτα από 9 χρόνια δομικής κρίσης του συστήματος και από 7 χρόνια μνημονίων και πολιτικών λιτότητας η κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας μοιάζει με καμένη γη όντας πλήρως αποσαρθρωμένη όσον αφορά στοιχειώδη ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα. Κύριοι υπαίτιοι για αυτή την κατάσταση είναι οι αστικές (συγ)κυβερνήσεις των προηγούμενων ετών ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ καθώς σύμφωνα με τις επιταγές ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ εφάρμοσαν τις εξοντωτικές πολιτικές τους στις πλάτες του λαού, σύμφωνα πάντα με τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των ισχυρών. Απέναντι σε αυτές τις πολιτικές ο λαός έδωσε σκληρές μάχες στο πεδίο του δρόμου κι έδωσε μήνυμα εναντίωσης και αντίστασης με χαρακτηριστικό παράδειγμα το δημοψήφισμα και τη μάχη του ΟΧΙ. Με την ψήφιση του 4ου Μνημονίου γίνεται πλέον ξεκάθαρα πως το βαρέλι δεν έχει πάτο αλλά και πως τώρα είναι πιο επιτακτική από ποτέ η μαζική επανεμφάνιση του κινήματος στο δρόμο.
Η συγκυρία που διανύουμε χαρακτηρίζεται από την όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και επεμβάσεων βάσει της αδυναμίας ξεπεράσματος της κρίσης με την παράλληλη ενίσχυση της ακροδεξιάς σε όλη την υφήλιο (εκλογή Trump, ''Σουλτάνος Ερντογάν, ακροδεξιά στην Ευρώπη κλπ). Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή διαρκώς χειροτερεύει με το λαό να είναι το μόνο θύμα του πολέμου. Κύρια ευθύνη για την κατάσταση στη Συρία σήμερα έχουν οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί του ΝΑΤΟ και της ΕΕ οι οποίοι με τις χρόνιες δράσεις τους στην εν λόγω περιοχή και με την παράλληλη τροφοδοσία με όπλα έθρεψαν το φίδι του φασισμού και του τζιχαντισμού. Κάπως έτσι οι εν λόγω πρόσφυγες καταλήγουν στα παράλια του Αιγαίου να πνίγονται μέσω και των μηχανισμών επιτήρησης του ΝΑΤΟ, στα σύνορα να βρίσκουν τους φράχτες της FRONTEX και την καταστολή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και στο τέλος αν επιβιώσουν στοιβάζονται υπό άθλιες συνθήκες στα hot spots της Ελλάδας ή στις φυλακές της Τουρκίας κι όλα αυτά υπό τις ευλογίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όπως επιτάσσει και η ρατσιστική αντιλαϊκή συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας – Ελλάδας. Είναι προφανές πως στη δίνη της κρίσης με την ανεργία στο ζενίθ, το κεφάλαιο δεν μπορεί να απορροφήσει στις τάξεις του τόσους εργαζομένους ενώ δεν τους θέλει λόγω της επικείμενης αύξησης της ανεργίας στις ευρωπαϊκές χώρες που θα σημάνει όξυνση της πολιτική κρίσης στο εσωτερικό τους.
Παράλληλα στην Τουρκία συνεχίζεται η επίθεση από πλευράς Ερντογάν και αστών σε βάρος του λαού και των αγωνιστών. Εντείνονται οι απολύσεις στο δημόσιο ενώ διαρκώς το κίνημα χτυπιέται από δολοφονικές επιθέσεις. Είναι πασιφανές πως η Τουρκία κάθε άλλο παρά μέρος φιλοξενίας δεν αποτελεί ενώ η διαρκώς εντεινόμενη κατάσταση στη γείτνα χώρα σηματοδοτεί νέες εξελίξεις και σε εγχώριο επίπεδο βάσει του ανταγωνισμού για τις ΑΟΖ στο Αιγαίο.
Σε εγχώριο επίπεδο η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αποτελώντας τον κύριο εκφραστή της επίθεσης κατέθεσε και υπερψήφισε το 4ο μνημόνιο αναβαθμίζοντας την όλη κατάσταση. Πιο συγκεκριμένα, το 4ο μνημόνιο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τουλάχιστον 18% κόψιμο σε ΌΛΕΣ τις συντάξεις, ανεξαρτήτως κοινωνικών ή και οικονομικών κριτηρίων, περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις, αύξηση της άμεσης φορολογίας σε κάθε εργαζόμενο ή συνταξιούχο, μείωση επιδομάτων αλλά και πλήρης απαξίωση μέσω μείωσης του προϋπολογισμού στην Υγεία, την Παιδεία και την Κοινωνική Ασφάλιση, μη επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων αλλά αντιθέτως συνέχιση των ατομικών. Την ίδια στιγμή η συγκυβέρνηση μέσα από τη θεσμοθέτηση “αντιμέτρων” παρουσιάζει ένα δήθεν κοινωνικό προσωπείο, κοροϊδεύοντας μας μέσα στα μούτρα μας. Τέτοια “αντίμετρα” μπορεί να είναι τα δωρεάν γεύματα στα σχολεία και άλλα. Στόχος τους αποτελεί η τήρηση του αιματηρού πλεονάσματος του 3,5 %, πλεόνασμα το οποίο πηγάζει από τη διαρκή λιτότητα που ασκείται σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και από το συνεχές ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου μέσω του ΤΑΙΠΕΔ.
Όσον αφορά τους εργαζόμενους με μπλοκάκι έρχεται νέο χαράτσι – αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών μέσω της αλλαγής της βάσης υπολογισμού, (από 1/1/2018) καθώς δεν θα αφαιρούνται από το εισόδημα οι ασφαλιστικές εισφορές που καταβλήθηκαν το προηγούμενο έτος. Το μέτρο αυτό θα οδηγήσει σε νέα απότομη επιβάρυνση το 2018 κατά 23% (δήθεν ως περίοδος προσαρμογής!) ενώ το 2019 η αύξηση των εισφορών θα είναι ακόμα μεγαλύτερη και θα αγγίζει έως και το 27%. Η νέα αλλαγή στη βάση υπολογισμού που έρχεται με το μνημόνιο, θα σημάνει την εκτόξευση του ποσοστού στο 52% επί του φορολογητέου εισοδήματος, όταν τελειώσουν οι εκπτώσεις το 2021. Μέσα στα υπόλοιπα, την ίδια περίοδο εφαρμόζεται και η υποχρεωτική εγκατάσταση POS, ακόμα και για τους εργαζόμενους με «μπλοκάκι», επιβαρύνοντάς τους με μερικές δεκάδες ως εκατοντάδες ευρώ το χρόνο προς όφελος των τραπεζών. Εν τω μεταξύ η εν λόγω κατάσταση εντείνεται μέσω άλλης μίας προσπάθειας ανοίγματος του επαγγέλματος του μηχανικού μέσω των μητρώων, μίας τομής κατά την οποία το πτυχίο των μηχανικών θα έχει μηδενικά επαγγελματικά δικαιώματα αλλά θα είναι ένα απλό ''διαβατήριο'' για την εξασφάλιση δικαιωμάτων μέσω σεμιναρίων και μεταπτυχιακών, γεγονός που σημαίνει διάλυση των μηχανικών ως σύνολο που διεκδικεί – πιέζει για τη συλλογική του κατοχύρωση και παρασιτική επιβίωση κάποιων λίγων ''μεγαλομηχανικών'' που έχουν κάνει κομπρεμί με το ΤΕΕ ή κατέχουν διοικητικές θέσεις εντός του.
Κάπως έτσι έρχεται να εντείνει τη νέα πραγματικότητα με το μοντέλο των εργασιακών σχέσεων των voucher, της ανεργίας, της μαύρης εργασίας, της ανασφάλιστη εργασία και τους μισθούς πείνας. Ένα καθεστώς το οποίο έρχεται να νομιμοποιήσει μία σειρά μορφών εργασίας, οι οποίες ήδη εφαρμόζονται στις καπιταλιστικές μητροπόλεις όπως τα mini jobs, συμβάσεις μηδενικών ωρών, αλλά πλήρης απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, οδηγώντας τη νεολαία στη μακροχρόνια ανεργία και επισφάλεια, την εργασία σε ένα καθεστώς σύγχρονης δουλείας προτείνοντας της ως διέξοδο την συνεχή εξειδίκευση, τη διαρκή επανακατάρτιση και τη μετανάστευση. Λύσεις που προφανώς δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα αλλά προσπαθούν να ενσωματώσουν τη νεολαία σε ένα βάλτο διάλυσης της προοπτικής της.
Στο επίπεδο της Παιδείας η διαδικασία της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης συνεχίζεται με κεντρική πτυχή της τις αντιδραστικές αλλαγές στα Προγράμματα Σπουδών και την αποστοίχηση επαγγελματικών δικαιωμάτων (π.χ. Διδακτική Επάρκεια) στις εκάστοτε σχολές και ιδρύματα. Ταυτόχρονα η υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων πιέζει ήδη ασφυκτικά καθηγητές και πρυτανείες να επιταχύνουν την εφαρμογή των αναδιαρθρώσεων και να ευθυγραμμιστούν γρηγορότερα με τα πορίσματα των αξιολογήσεων και τις δυνατότητες αύξησης της ανταγωνιστικότητας τομέων και τμημάτων, ενισχύοντας λογικές αυτονόμησης των ιδρυμάτων από την κρατική χρηματοδότηση και εντείνοντας τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια εντός των σχολών. Εν τω μεταξύ προετοιμάζεται ο νέος Νόμος για την Παιδεία που φέρνει ήδη από το Λύκειο τον Ατομικό Φάκελο Προσόντων, την τομή με την οποία καταργούνται τα πτυχία ως μέσο συλλογικής διεκδίκησης στην πράξη μέσω συλλογής πιστωτικών μονάδων και σεμιναρίων ενώ θα εφαρμόσει την κινητικότητα από σχολή σε σχολή καταρρίπτοντας ακόμα και τον τίτλο του εκάστοτε απόφοιτου. Τέλος εντείνεται ο θεσμός της μαθητείας και η εθελονική εργασία, τομές οι οποίες αποτελούν το πιο εξόφθαλμο δείγμα ενσωμάτωσης της νεολαίας στο νέο εργασιακό μοντέλο περιπλάνησης, κατάρτισης και επανακατάρτισης.

Για Ένα Κίνημα Ρήξης και Ανατροπής
Υπό αυτό πρίσμα γίνεται ορατό πως οι απαντήσεις και οι μάχες στα καθημερινά ζητήματα της σχολής δεν πρέπει να μένουν εκεί αλλά άμεσα να μετασχηματιστούν σε μία κεντρική πολιτική αναμέτρηση της γενιάς μας για ένα άλλο συνολικό ριζοσπαστικό όραμα κόντρα στην άνευ όρων διάλυσης της προοπτικής της. Γίνεται πλέον εμφανές πως το κίνημα και η αριστερά για να δώσουν απαντήσεις πρέπει να έρθουν σε πλήρη ρήξη με το τρίπτυχο ΕΕ - € - Χρέος καθώς και με λογικές κυβερνητικού μετεωρισμού, αυταπατών για μια νέα πιο αριστερή κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας στα πλαίσια καπιταλισμού. Η αποτυχία του σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ και η μετατροπή του σε εφιάλτη λαού και νεολαίας δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη αλλά εδώ και τώρα το λαϊκό εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα στο δρόμο πρέπει αν σπάσουν την απογοήτευση και την ηττοπάθεια να πέσει εδώ και τώρα η κυβέρνηση. Δεν υπάρχει δυνατότητα άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής στα πλαίσια του χρέους, των μνημονίων, της ΕΕ και των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών γι’ αυτό και η ελπίδα του λαού πρέπει να στηθεί σε έναν ανυποχώρητο αγώνα που στον πυρήνα του θα έχει ως αίτημα τη ρήξη και αποδέσμευση από αυτούς, μακριά από λογικές διαπραγμάτευσης και ήττας. Μακριά από λογικές του μικρότερου κακού, της ανάθεσης σε μια ‘’πιο αριστερή’’ κυβέρνηση και συνδιαλλαγής με την κυβέρνηση για την υπεξαίρεση κλάδων και συντεχνιών. Στο σήμερα κρίνεται αναγκαία η οικοδόμηση ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής που να θέτει τα συμφέροντα των κυρίαρχα πληττόμενων κομματιών μπροστά απέναντι στην ξεπουλημένη γραφειοκρατία και μηχανισμών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ όπως και της στάσης αποκλιμάκωσης και γραμμής ήττας του ΠΑΜΕ. Σε αυτή την κατεύθυνση κρίσιμη είναι η πάλη ενάντια στις αναδιαρθρώσεις σε εργασία και εκπαίδευση που όχι απλώς θα βάζουν αναχώματα σε αυτές αλλά θα αποτελούν εφαλτήριο για συνολικότερες ανατροπές με επιθετικά προτάγματα ανατροπής του καθεστώτος των μνημονίων, του συνόλου των αναδιαρθρώσεων, της κάθε αστικής κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Η νεολαία των εν λόγω χαρακτηριστικών (ΑΕΙ – ΤΕΙ, ΙΕΚ, ΕΠΑΛ, άνεργοι) στο νεολαιίστικο κίνημα στο σήμερα για μας κρίνεται αναγκαία προϋπόθεση και θα δώσει νέα πνοή και όραμα στην αγωνιζόμενη νεολαία καθώς θα δίνει συνολικές απαντήσεις, κόντρα στο συμβιβασμό και την υποταγή για μια άλλη προοπτική ανυποχώρητων αγώνων, νίκης χωρίς αυτούς που της το στερούν.

ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, BLOCO Όργανα του Συστήματος στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο
Εγκάθετοι της συνέχισης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, της περαιτέρω υποβάθμισης των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και της εδραίωσης των απολιτίκ θέσεων και απόψεων δε θα μπορούσαν παρά να αποτελούν οι κύριες μνημονιακές δυνάμεις εντός των σχολών ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και εσχάτως BLOCO. Είναι ξεκάθαρη η θέση τους και η πάγια τακτική τους να τίθενται ως οι πράκτορες του εκάστοτε Υπουργείου Παιδείας στη βάση του βαθέματος της αναδιαρθωτικής κίνησης. Η πρώτη λειτουργώντας ως υποδοχέας σε φασιστοειδή, τα φυγαδεύει εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων που μαζί με το νεοφιλελεύθερο αντιδραστικό μπλοκ σχηματίζει ένα εκρηκτικό κράμα ακροδεξιάς ρητορείας προς όφελος των ‘’επενδύσεων’’, δηλαδή του κεφαλαίου και την όποια δραστηριοποίηση αυτό ξεκινήσει εντός των ιδρυμάτων.
H ΠΑΣΠ και η έως ακροδεξιά στροφή που έχει πάρει για να καλύψει το πολιτικό κενό της ΔΑΠ στη σχολή μας, παλεύοντας για την απομαζικοποίηση των διαδικασιών του συλλόγου στοχεύει στην απροκάλυπτη παρεμπόδιση των αγωνιστικών αποφάσεων του συλλόγου, αποφάσεων που λειτουργούν ως ασπίδα σε οποιαδήποτε επίθεση στα κεκτημένα του συλλόγου ενώ παράλληλα λειτουργεί και ως κυματοθραύστης στην όποια προσπάθεια του συλλόγου να κινηθεί αγωνιστικά. Τα μνημονιακά ζόμπι της ΠΑΣΠ, όπως απέδειξαν περίτρανα και με την αλλαγή του Προγράμματος Σπουδών στη σχολή μας πως αποτέλεσε τον υποκινητή της πρότασης των καθηγητών εντός του συλλόγου εξυπηρετώντας παράλληλα τα σχέδια που έχει για τους φοιτητές της σχολής παραγνωρίζοντας μάλιστα τις αποφάσεις του φοιτητικού μας συλλόγου. Η στάση μας οφείλει να είναι καταδικαστική σε αυτές τις παρατάξεις – τσιράκια και η απονομιμοποίησή τους αποτελεί ξεκάθαρο δρόμο για να σταματήσει η υποδαύλιση των αγωνιστικών μας αποφάσεων.
Το BLOCO, με την καραμέλα του “δικτύου σχημάτων” , αποτελεί την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στις σχολές και έρχεται να επιτελέσει τον εγκάθετο της κυβέρνησης εντός του πανεπιστημίου. Έρχεται να παρουσιάσει μέσα στους συλλόγους τα μέτρα και το μνημόνιο σαν το αναγκαίο κακό, που είμαστε υποχρεωμένοι να βιώσουμε αν θέλουμε η χώρα μας να έχει μία “καλή πορεία” εντός της Ε.Ε.. Σε αυτούς τους εγκάθετους που έχουν ως στόχο να προωθήσουν τα σχέδια της κυβέρνησης και τις πρακτικές της οφείλουμε να τους δείξουμε πως δε χωράνε εντός του πανεπιστημίου, πως είναι ανεπιθύμητοι όπως κάθε εγκάθετος υποκινητής της καταστροφής του μέλλοντος και της προοπτικής μας και πως δεν έχουν καμία θέση στο φοιτητικό μας σύλλογο.

Λέμε ΟΧΙ στην Αριστερά της Υποταγής
Η ΠΚΣ με τη σειρά της, στη βάση της εξυπηρέτησης των εντολών του ‘’Κόμματος’’ απονομιμοποιεί τον οποιονδήποτε αγώνα δεν παίρνει το χρίσμα του κι επομένως ο τρόπος λειτουργίας της θέτει αναχώματα στις οποιεσδήποτε κινηματικές διεργασίες αναπτύσσονται εκτός του πολιτικού της σχεδίου και καταλήγει σε αγώνες περιχαράκωσης και απομόνωσης από το υπόλοιπο κίνημα λες και υπάρχουν διαφορετικά συμφέροντα μεταξύ αυτών. Παράλληλα εξαιτίας της αδυναμίας της να δει νικηφόρα κινήματα στο σήμερα θέτει κινητοποιήσεις με ακίνδυνο πολιτικό περιεχόμενο και προτάγματα για το κεφάλαιο και τους εκφραστές του στο πανεπιστήμιο ενώ μέσω της λογικής της ανάθεσης και των ‘’μαχητών του ΔΣ’’ ουσιαστικά αδρανοποιεί το σύλλογο και θέτει περαιτέρω αναχώματα στη δράση του. Τέλος στη βάση της ιδεολογικής καθαρότητας που το διέπει, στις μεγάλες μάχες που έρχονται κατά τη διάρκεια της ιστορίας επιλέγει τον εύκολο δρόμο, του ‘’νίπτω τα χείρας μου’’ κι επομένως στις κρίσιμες μάχες του κινήματος, όπως αυτή του δημοψηφίσματος, καταλήγει να βοηθά την επίτευξη των αστικών σχεδίων και πολιτικών.

Όσον Αφορά Εμάς
Το σχήμα της ΧΑΜΑΣ όντας ένα ανεξάρτητο αριστερό σχήμα θέτει σαν 1ο στόχο τη ριζοσπαστικοποίηση του συλλόγου, στα πλαίσια της πάλης ενάντια σε όσους υποθηκεύουν το μέλλον μας, και η εμπλοκή του κάθε φοιτητή στη λήψη αποφάσεων μέσα από τη συμμετοχή του στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες με στόχο την ενίσχυση των κινημάτων ρήξης και ανατροπής στο σήμερα. Εξυπηρετώντας την ένταξη κοινωνικών ρευμάτων και κομματιών της νεολαίας στην περιγραφή ενός άλλου οράματος με τέλος και σκοπό τη μετωπική σύγκρουση με το αστικό μπλοκ, την πάλη για την εξουσία των εργαζομένων.
Στόχος της ΧΑΜΑΣ δεν είναι η αυτόκεντρη ανάπτυξη της, αλλά η ανάπτυξη αντιστάσεων και διεκδικήσεων από τη μεριά όλων των φοιτητών απέναντι στα κοινά τους προβλήματα. Όπλο μας είναι οι συλλογικές διαδικασίες, μακριά από λογικές ανάθεσης, έτσι ώστε το σύνολο των φοιτητών να μπορεί να έχει λόγο πάνω στις αποφάσεις του Συλλόγου για όσα μας αφορούν, αλλά και γιατί είναι το μόνο πεδίο όπου όλες οι πραγματικές γραμμές και αποχρώσεις ξεδιπλώνονται.
Η ΧΑΜΑΣ συμμετέχει στα ΕΑΑΚ γιατί από τα ‘’γεννοφάσκια’’ τους υπήρξαν εκείνο το σημείο τομής της αντικαπιταλιστικής - επαναστατικής αριστεράς και διάφορων ριζοσπαστικών ρευμάτων της νεολαίας που αποτελούν εκείνη τη δύναμη έκφρασης των αιτημάτων των συλλόγων που συνδυάζοντάς τα με τη ρηξιακή – ανατρεπτική τους φυσιογνωμία, δίνουν στο κίνημα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά να πετυχαίνουν νίκες. Παλεύει για την πολιτική διεύρυνση και ενίσχυση των ΕΑΑΚ στο σήμερα και του σχεδίου τους στις μάζες γιατί αποτελούν όχι κάτοχοι της απόλυτης αλήθειας αλλά τη μόνη πραγματική και αληθινή φωνή της δικιάς μας αριστεράς σε επίπεδο πανεπιστημίου. Ως ΧΑΜΑΣ είμαστε κομμάτι των ΕΑΑΚ σε επίπεδο γραμμής και φυσιογνωμίας τους βλέποντας τα σαν αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, συσπείρωσης των πολιτικών δυνάμεων της Αντικαπιταλιστικής, Επαναστατικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Τα ΕΑΑΚ ήταν πάντα και είναι ανοιχτά σε αριστερές δυνάμεις και ανένταχτους αγωνιστές που έχουν δώσει από κοινού μάχες στο επίπεδο του κινήματος και κλυδωνίζονται από το ρεφορμισμό και πάντα τους εγκαλούσαν σε ισότιμη ένταξή τους σε αυτά, προσβλέποντας πάντα στην πολιτική διεύρυνση των ίδιων και του πολιτικού τους σχεδίου.
Μέσα στην κρίση του συστήματος κρίνεται αναγκαίο η νεολαία να πρωτοστατήσει, να σταθεί στο πλάι των κυρίαρχα πληττόμενων στρωμάτων της κοινωνίας και να χαράξει από κοινού πορεία μέσω του οριζόντιου συντονισμού της με αυτά. Το κίνημα πρέπει να μετασχηματισθεί στις ανάγκες του σήμερα, στην ανάγκη της συνολικής ρήξης με € – ΕΕ – ΝΑΤΟ – χρέος, στην ανάγκη της συνολικής ανατροπής του συστήματος καθώς είναι πλέον ξεκάθαρο πως μόνο εκτός αυτών των μηχανισμών μπορεί να περιγραφεί μία καλύτερη προοπτική για τη γενιά μας.

Κάλεσμα
Υπό αυτό το πρίσμα κρίνεται αναγκαίο στο σήμερα στη μάχη των φοιτητικών εκλογών η πραγματική αριστερά να αφήσει το πιο δυνατό και μάχιμο στίγμα της, μέσω του αντι – ΕΕ και αντιιμπεριαλιστικού της χαρακτήρα, μέσω του αντικυβερνητικού στίγματος, της αντιαναδιαρθρωτικής πάλης, ενάντια σε λογικές συνδιαχείρησης, στη βάση του πολιτικού σχεδίου ρήξης και ανατροπής που είναι αναγκαίο στο σήμερα. Σε αυτήν την κατεύθυνση η ΧΑΜΑΣ συνεχίζει να έχει πρόταση κοινής δράσης στο κίνημα ανοιχτή σε όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της αριστεράς, αγωνιστές και ρεύματα που θα έχουν στον πυρήνα τους το σχέδιο πάλης ενάντια στη στρατηγική της διαχείρισης, της εύκολης λύσης και του κοινοβουλευτικού δρόμου. Και γι’ αυτό καλούμε το σχήμα της Εντροπίας Χημικών Μηχανικών, κάθε αγωνιστική πολιτική δύναμη και ανένταχτο αγωνιστή σε κοινή διαδικασία για τη διερεύνηση κοινού εκλογικού κατεβάσματος στις φοιτητικές εκλογές τη Δευτέρα 22 Μαΐου. Για εμάς οι φοιτητικές εκλογές δεν αποτελούν αυτοσκοπό ούτε απόγειο της πολιτικής και συνδικαλιστικής μας ύπαρξης. Αποτελούν όμως, ένα στιγμιότυπο του κινήματος, μια αποτύπωση συσχετισμών και στέλνουν μηνύματα προς διαφορετικές κατευθύνσεις, στη σχολή, στο υπουργείο Παιδείας, στα κομματικά γραφεία και στην όποια καταστολή του φοιτητικού αγώνα. Ως σχήμα παλεύουμε ώστε η μαχόμενη αριστερά της σχολής να βρίσκεται σε κοινή δράση στη σχολή και στο πεδίο του δρόμου, στοχεύοντας έτσι στην παρουσία ενός ανεξάρτητου αριστερού σχήματος ανά σχολή που θα συσπειρώσει σε ένα μάχιμο πολιτικό σχέδιο τους φοιτητές της σχολής, μακριά από λογικές περιχαράκωσης. Όπως συνέβαινε στη δεκαετία του 2000 όπου ο σύλλογος μας ήταν μέτοχος και μπροστάρης του μεγαλύτερου φοιτητικού αναβρασμού και κινήματος της εποχής μας.


Για άλλη μια χρονιά θα στείλουμε μήνυμα άγχους στα κομματικά τους επιτελεία, μήνυμα ανυπακοής στην κυβέρνηση και τα τσιράκια της, μήνυμα ανατροπής των σχεδίων του κεφαλαίου, της ΕΕ και λοιπών εγκάθετων. Οι εκλογές είναι ένα κομμάτι της πάλης του φοιτητικού κινήματος, που πιστεύει στην νικηφόρα έκβαση των κινημάτων, των ασυμβίβαστων πολιτικών μαχών στο σήμερα. Ωστόσο οι μικρές νίκες που πετυχαίνουμε στο εσωτερικό του συλλόγου (Πρόγραμμα Σπουδών, Πρακτική Άσκηση) θα μένουν αδικαίωτες όσο δεν συνδέονται με το σύνολο της κοινωνίας και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει. Οφείλουμε, λοιπόν, να τις συνδέσουμε με τα κεντρικά ερωτήματα και με τη μάχη μας για μια καλύτερη προοπτική, για την προοπτική και τη ζωή που μας αξίζει! Μία μάχη που από τον αμυντισμό της εποχής θα μας βγάλει σε επιθετικές διεκδικήσεις! Γιατί χαμένοι είναι οι αγώνες που δεν έγιναν ποτέ!

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 16/5/2017

Την Τετάρτη 17/5 έχει καλεστεί γενική απεργία, ενάντια στην εφαρμογή από την κυβέρνηση Σύριζα - ΑΝΕΛ του 4ου μνημονίου και των νέων μέτρων λιτότητας και εξαθλίωσης που έρχεται να φέρει. Ένα μνημόνιο που περιλαμβάνει πληθώρα αντιλαϊκών μέτρων, όπως περικοπές και κατάργηση επιδομάτων, μειώσεις των ήδη κατακρεουργημένων συντάξεων, μείωση του αφορολόγητου σε σημείο που από τον εργαζόμενο αφαιρείται ενάμισης μισθός ανά έτος, μείωση της χρηματοδότησης του ταμείου ανεργίας κατά 1,5 εκ. και άλλα. Φυσικά η παιδεία δεν θα μπορούσε να μείνει ανέπαφη. Μέσω νέων «αξιολογήσεων» σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών θα βρεθεί για ακόμα μια φορά η αφορμή για απολύσεις προσωπικού σε σχολεία και πανεπιστημιακά ιδρύματα.
Όλα τα παραπάνω μας επηρεάζουν άμεσα. Καθώς τα παραπάνω μέτρα έρχονται για να μείνουν, παίρνοντας πτυχίο θα έρθουμε αντιμέτωποι με μία κατάσταση ακόμα χειρότερη από την ήδη υπάρχουσα. Μία κατάσταση όπου η ανεργία και η επισφαλής εργασία θα αποτελούν τον κανόνα, μια κατάσταση όπου ακόμη και για μισθούς πείνας θα πρέπει να λέμε ευχαριστώ (Άλλωστε το καθεστώς της μαθητείας στο οποίο υπάγεται η πρακτική μας δείχνει πολύ καλά πιο είναι το μοντέλο εργαζομένου που θέλουν: μισθοί πείνας, ανασφάλιστοι, μαθητευόμενοι και όχι εργαζόμενοι για λίγη εμπειρία) . Ο μόνος δρόμος ενάντια σε αυτά τα σχέδια είναι η συσπείρωση του κόσμου της εργασίας γύρω από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει προκειμένου να τα λύσει διεκδικώντας μια καλύτερη προοπτική. Εκεί πρέπει να συσπειρωθούμε και εμείς· στο πλευρό των εργαζομένων και των ανέργων που θα βγούνε στο δρόμο, μακριά από λογικές ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ που αποκοιμίζουν το κίνημα και τις σεχταριστικές λογικές του ΠΑΜΕ.

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΕΣ. ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 17/5 ΚΑΙ ΩΡΑ 12ΜΙΣΗ ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ 1


ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΧΑΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ 36

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΟΣΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ!!

Το παρόν αποτελεί απάντηση στο κατάπτυστο κείμενο του Μ.Α.Σ. (επισυνάπτεται στο τέλος) αλλά και στα γεγονότα της Πέμπτης και την επίθεση που δέχτηκαν σχηματίες των ΕΑΑΚ.

Επειδή τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους…
Επίσκεψη Ομπάμα: Αριστερά οι Φοιτητικοί Σύλλογοι, συγκροτημένοι στο μπλοκ ΦΣ ΕΜΠ βάσει των αποφάσεων των Γενικών τους Συνελεύσεων, οι οποίοι κατηγορούνται ότι τα έχουν κάνει πλακάκια με τα ΜΑΤ, ενώ δεξιά οι δυνάμεις της ΚΝΕ κάνουν βόλτα και τραβούν αναμνηστικές φωτογραφίες κατά τη διάρκεια της πορείας.

















17 Νοέμβρη 2016: Όλος ο κόσμος των σχημάτων βάσει πάλι των αποφάσεων των Φοιτητικών τους Συλλόγων μαζί με τους συναδέλφους τους βρίσκονταν στο Κάτω Πολυτεχνείο, ώστε να υλοποιήσουν τις αποφάσεις των Συλλόγων τους και να εξασφαλίσουν ότι θα πραγματοποιηθούν κανονικά οι εκδηλώσεις με τελικό στόχο τη συμμετοχή στη μεγάλη αντιιμπεριαλιστική πορεία με προσυγκέντρωση στο Κάτω Πολυτεχνείο. Από την άλλη οι δυνάμεις της ΚΝΕ αποφάσισαν να απουσιάζουν και έκαναν προσυγκέντρωση αρχικά στον Περισσό και μετά στην Ομόνοια.

Στάση στις απερχόμενες και νέες κινητοποιήσεις:
Τη στιγμή που ΚΚΕ - ΚΝΕ καλούν σε απεργίες - πανηγυράκια 2 φορές το χρόνο, με σημαιούλες και μουσικές με κεντρικές ομιλίες των στελεχών τους, ΕΜΕΙΣ επιλέγουμε το δρόμο της κλιμάκωσης των αγώνων παλεύοντας για συνεχείς μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις και απεργίες που συγκρούονται με την Κυβέρνηση και τα μέτρα που εφαρμόζει, στην πράξη και όχι στα λόγια και καταθέτοντας προτάσεις μέσα στην Βουλή. Επιλέγουμε τον από τα κάτω συντονισμό με τα ανεξάρτητα ταξικά σωματεία, τους φοιτητικούς συλλόγους και τις πρωτοβουλίες νέων εργαζομένων και ανέργων, γιατί μόνο αυτός θα αποτελέσει πραγματικό εμπόδιο σε όλους εκείνους που καταρρακώνουν την προοπτική μας. Μόνο έτσι διαχωριζόμαστε ουσιαστικά από τη ΓΣΕΕ, το ΣΕΒ και το γραφειοκρατικό συνδικαλισμό και όχι με τις λογικές του ΠΑΜΕ που κλιμακώνει τον αγώνα ορίζοντας απεργία την Πρωτομαγιά και καλώντας τις δυνάμεις του στα 586 σωματεία που συσπειρώνει να καταψηφίζουν προτάσεις για απεργιακές κινητοποιήσεις!!! Μόνο έτσι η νεολαία που βλέπει απέναντι της την ανεργία και την αλόγιστη εκμετάλλευση από τον εργοδότη της μπορεί να σηκώσει κεφάλι για αυτά που ονειρεύεται και της αξίζουν.
Να θυμίσουμε ότι ο Σύλλογος μας από την πρώτη μέρα που βγήκε κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ με δική μας πρόταση προτάσσει το αίτημα «ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΟΥΣ» και τα παραπάνω. Ενώ οι δυνάμεις του ΜΑΣ και του ΚΚΕ συνεχίζουν να κάνουν τους σωματοφύλακες της κυβέρνησης του Τσίπρα, της Ε.Ε. και του Ευρώ του Σόιμπλε και της Μέρκελ με δημόσιες δηλώσεις και ρίχνοντας «άκυρο στο δημοψήφισμα». Έτσι συνεχίζουν να αποπροσανατολίζουν τον αγώνα και να φιμώνουν τις λαϊκές κινητοποιήσεις, όπως ξέρουν πολύ καλά να κάνουν όλα αυτά τα χρόνια (βλέπε Γρηγορόπουλος, Πλατείες, δημοψήφισμα, απεργιακές κινητοποιήσεις πριν το Πάσχα).
Τέλος, όσον αφορά την τελευταία κινητοποίηση Φοιτητικών Συλλόγων και μαθητών στο Υπουργείο Παιδείας αν κάποιος έκανε φιέστα αυτές είναι οι δυνάμεις της ΚΝΕ και του ΜΑΣ με καπνογόνα. Η κοινή πρόταση συντονισμού όλων των Φοιτητικών Συλλόγων μαζί με τα σχολεία που προτάθηκε από μια σειρά συλλόγων στη βάση των συλλογικών μας αποφάσεων διέσπασε την κινητοποίηση;;; Αλλά σύμφωνα με τις δυνάμεις της ΚΝΕ όποιος διαφοροποιείται από τη κομματική γραμμή, τους «ανεξάρτητους» προέδρους των σχολείων και τις καθοδηγήσεις είναι διασπαστής του κινήματος. Από πλευρά μας επιδιώξαμε και επιδιώκουμε φοιτητές και μαθητές να κλιμακώσουμε όλοι μαζί τους αγώνες μας ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, στη διάλυση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και της προοπτικής μας. Αυτοί είναι που διέσπασαν και αποκλιμάκωσαν την κινητοποίηση, αυτοί είναι που έλεγαν στους μαθητές «μόνο οι πρόεδροι μέσα στο Υπουργείο» και έκαναν αλυσίδα στην κεντρική είσοδο του Υπουργείο Παιδείας, η οποία άνοιξε μετά από αλλεπάλληλες συγκρούσεις φοιτητών με δυνάμεις τις αστυνομίας που αποχώρησαν από το προαύλιο. Και όλα αυτά τη στιγμή που από τις ντουντούκες τα μέλη της ΚΝΕ φώναζαν «φεύγουμε», ενώ η πλειοψηφία των Φοιτητικών Συλλόγων και πολλοί μαθητές ήταν μέσα στο Υπουργείο και κατέθεταν τα αιτήματα τους.
ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ ΠΟΥ... ΕΙΧΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!!!!!






ΜΑΣ και η ΚΝΕ έχουν πάρει τις επιλογές τους, ο κόσμος του αγώνα θα πάρει τις δικές του…
Από πλευρά μας συνεχίζουμε να καλούμε σε συνελεύσεις όλους τους συναδέλφους μας και δε διορίζουμε προέδρους και αντιπροέδρους στους Φοιτητικούς μας Συλλόγους, ενώ εκείνοι που μαζί την ΠΑΣΠ, τη ΔΑΠ ή και το Bloco (ΣΥΡΙΖΑ) ορίζουν «όποτε θέλουν και αραιά και πού» γενικές συνελεύσεις, βγαίνουν στα κανάλια να μιλήσουν για τα προβλήματα των φοιτητών και αποκαλούν θίασο όσους κάνουν καταλήψεις και αγωνίζονται. Γιατί ψάχνουμε τη λύση μαζί με τους συναδέλφους μας μέσα από τις συλλογικές μας διαδικασίες, τις ανοιχτές πολιτικές διαδικασίες και τα μαζικά ανεξάρτητα πολιτικά οχήματα (σχήματα) και τις κινητοποιήσεις. Δεν ψαχνόμαστε για καρέκλες και δημοσιότητα στα κανάλια, ούτε κλεινόμαστε στα στεγανά των κομματικών γραφείων . Είμαστε και θα είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι του φοιτητικού και εργατικού λαϊκού κινήματος, το οποίο χωρίς εκπροσώπους, αλλά με τη δική του μοναδική δυναμική, διεκδικεί συλλογικά, μαχητικά και ανυποχώρητα όλα αυτά που μας αξίζουν, με την ουσιαστική του παρουσία στους δρόμους και στους αγώνες του σήμερα.
Τη στιγμή που η κατάσταση μέσα και έξω από τις σχολές μας είναι δραματική για το παρόν και το μέλλον μας ο μόνος που δεν μπορεί να μας βοηθήσει είναι οι καθεστωτικές παρατάξεις. Εμείς δεν είμαστε με τις ανακοινώσεις-καταγγελίες για μικροπολιτικούς σκοπούς που διασπούν το κίνημα και τους αγωνιστές, κάτι που οι δυνάμεις αυτές έχουν επιλέξει να κάνουν. Γιατί είναι φανερό ότι το μόνο που φταίει στους ΚΝΙΤΕΣ και το ΜΑΣ είναι όποιος αγωνίζεται πραγματικά μακριά από την γραμμή τους, όποιος βρίσκεται στα Αριστερά τους και όσοι Σύλλογοι βγάζουν αποφάσεις από τις Γενικές τους Συνελεύσεις. Για αυτό το ΜΑΣ, η ΠΚΣ, η ΚΝΕ και όλα αυτά μαζί δεν είναι τίποτα άλλο από μια καθεστωτική παράταξη που θέλει να τα έχει καλά με τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ μέσα στις σχολές για να φιμώνουν όλοι μαζί και από το δικό τους μετερίζι ο καθένας τους φοιτητές που σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς βγαίνουν στους δρόμους και επιλέγουν να παλεύουν καθημερινά συλλογικά για μια άλλη ζωή και τα δικαιώματα τους. Γι αυτό άλλωστε όπως έκαναν και παλιά οι καθεστωτικές παρατάξεις, έτσι και την Πέμπτη η ΚΝΕ από το πρωί προκαλούσε τον κόσμο των σχημάτων σε όλες τις σχολές με τη χυδαία πολιτική της ανακοίνωση, έστελνε 30 ΚΝΑΤ να χτυπάνε 3 συντρόφους από σχήματα ΕΑΑΚ, ενώ στο Πολυτεχνείο που ο κόσμος των σχημάτων και του αγώνα αντέδρασε μαζικά και αποφασιστικά στην πράξη, χρησιμοποίησαν τις γνωστές χαφιέδικες πρακτικές κλέβοντας πορτοφόλια και κλειδιά μαζί με 30χρονους εξωπανεπιστημιακούς με κοκάλινα γάντια. Τα γεγονότα της Πέμπτης στο ΕΜΠ και σε λοιπές σχολές δεν είναι ξεκομμένα από όλα τα παραπάνω και είναι ο τρόπος που η ΚΝΕ συντονισμένα έκανε την απολίτικη παρέμβαση της στις σχολές.
Δεν θα τους κάνουμε ούτε τώρα ούτε ποτέ τη χάρη. Γιατί επιλέγουμε να κάνουμε πολιτική στις μάζες με γεγονότα, επιχειρήματα και πολιτικές προτάσεις για το κίνημα και όχι συνδικαλισμό με χυδαίες και αβάσιμες ανακοινώσεις που ο κάθε φοιτητής διαβάζει και βγάζει τα συμπεράσματα του. Θεωρούμε υποχρέωσή μας, απέναντι στους ίδιους μας τους εαυτούς αλλά και σε όσους δίνουν ψυχή και σώμα για το κίνημα, για τη ζωή μας, τα δικαιώματα μας, την προοπτική και το μέλλον μας, να δίνονται απαντήσεις όταν η χυδαιότητα του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου έχει ξεπεράσει τα όρια και γίνεται επικίνδυνη. Δύναμη μας οι συλλογικοί μας αγώνες, ο κόσμος που ξέρει να αγωνίζεται και η νεολαία που πάντα διαλέγει το δρόμο του αγώνα για το μέλλον που της αρμόζει ενάντια σε όποιον βρεθεί στο διάβα της.



Παρακάτω επισυνάπτεται η κατάπτυστη ανακοίνωση του Μ.Α.Σ.:



Το παρόν κείμενο συνυπογράφεται από τα σχήματα ΧΑΜΑΣ, ΑΧΜΜΕΤ, ΑΣΥΧ, ΡΗΓΜΑ στην Αθήνα

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Με όπλο τη Γενική μας Συνέλευση

Την Τετάρτη στις 29/03 κατατίθεται προς ψήφιση στη Γενική Συνέλευση της Σχολής – Τμήμα Καθηγητών η νέα Πρόταση του Προγράμματος Σπουδών. Η νέα πρόταση έρχεται ουσιαστικά να λήξει την όλη κουβέντα η οποία γίνεται γύρω από το Π.Σ. εδώ και 1,5 χρόνο. Μία κουβέντα η οποία πραγματοποιήθηκε κατά κύριο λόγο σε κλειστές πόρτες γραφείων καθηγητών και άλλαξε ρότα μόνο μετά την ‘’εισβολή’’ του Φοιτητικού Συλλόγου στο προσκήνιο μέσω μαζικών Γενικών Συνελεύσεων αλλά και δυναμικών παρεμβάσεων στις Γενικές Συνελεύσεις της Σχολής.
Μέσα σε αυτόν τον 1,5 χρόνο ο Φ.Σ. μας πέτυχε μία σειρά νικών και βρίσκεται σε πολύ ευνοϊκότερη θέση μάχης καθώς επέβαλλε μία σειρά αλλαγών στο Π.Σ. που αφορούσαν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και τη συλλογική μας κατοχύρωση ως μελλοντικοί Χημικοί Μηχανικοί (διατήρησε το ενιαίο αδιάσπαστο πτυχίο μην επιτρέποντας την αρχική βλέψη διάσπασης ενώ πλέον υπάρχει ένα κύριο μάθημα στον κορμό από κάθε εμβάθυνση), καθώς και τη μείωση της εντατικοποίησης μέσω της διάσπασης ‘’υπερμαθημάτων’’ (π.χ. τα ενωμένα ΜΦΔ, ΜΧΔ) που έγινε εφικτό αφού πλέον δεν υφίσταται το όριο των 5 μαθημάτων ανά εξάμηνο. Ωστόσο η νέα πρόταση που κατατίθεται από πλευράς καθηγητών περιέχει ακόμα ένα σημαντικό αριθμό προβληματικών που βρίσκονται αντίθετα με τις αποφάσεις και τις διεκδικήσεις μας.
Φλέγον ζήτημα αποτελεί το Σεμιναριακό μάθημα των Τεχνικών Σχεδιάσεων το οποίο προάγει τα σεμιναριακού τύπου μαθήματα τα οποία με τη σειρά τους αποδίδουν διαφορετικές δεξιότητες στον εκάστοτε απόφοιτο, ενώ σε συνδυασμό με τις πιστωτικές μονάδες (ects) οδηγούν σε ποσοτική διαφοροποίηση. Αυτές οι αλλαγές ‘’κουμπώνουν’’ με την έλευση του Ατομικού Φακέλου Προσόντων που εισάγεται από το νόμο για το Νέο Λύκειο και έχουν ως αποτέλεσμα τον κατακερματισμό του σώματος των αποφοίτων. Μία ακόμα προβληματική που κινείται στην ίδια κατεύθυνση είναι η συμπίεση των κατευθύνσεων σε ανώτερα εξάμηνα που ενισχύει το βάθεμα της εξειδίκευσης του τελευταίου έτους φοίτησης και μία επόμενη αλλοίωση της ενιαιότητας του πτυχίου. Επιπροσθέτως έντονο προβληματισμό προκαλεί η κατάσταση με τις κατευθύνσεις μέσα στις κατευθύνσεις – ομάδες που έχουν δημιουργηθεί πιο πολύ για να ενσωματωθεί ο σύλλογος στη λογική της υπερεξειδίκευσης παρά για να αποφύγουμε τέτοια ζητήματα. Θεωρούμε σκόπιμο πως πρέπει να μείνει μόνο ο τίτλος των ομάδων η κάποια τροποποίηση αυτού ούτως ώστε να αφοπλιστεί οποιαδήποτε πιθανότητα θεώρησης του πτυχίου μας ως κατακερματισμένο. Μία ακόμα προβληματική παραμένουν τα υπερσυμπιεσμένα μαθήματα που θα οξύνουν τη δυσκολία και την εντατικοποίηση εντός της σχολής (π.χ. Ηεκτρομηχανολογικός Εξοπλισμός). Όσον αφορά την πρακτική αντιλαμβανόμαστε πως δε θα πρέπει να λογίζεται μόνο ως εκπαιδευτική διαδικασία καθώς παράγεται έργο και πως πρέπει άμεσα να αποδεσμευτεί από τα πλαίσια της μαθητείας και των μηχανισμών ‘’ανακύκλωσης’’ της ανεργίας. Γι’ αυτό συνεχίζουμε να παλεύουμε να μην είναι στα πλαίσια της μαθητείας και διεκδικούμε να λαμβάνουμε ως μισθό πρακτικής τον κατώτατο. Τέλος όσον αφορά τη Διπλωματική εντύπωση προκαλεί το όριο δήλωσης της που έχει φτάσει τα 3 μαθήματα ενώ πρέπει να ολοκληρωθεί σε διάστημα 1 χρόνου! Όπως φαίνεται οι καθηγητές αντιλαμβάνονται ότι υπάρχουν περιθώρια όξυνσης της εντατικοποίησης και για αυτό μας πιέζουν κι άλλο… Οι ρυθμοί με τους οποίους μας ωθούν να σπουδάσουμε – τρέχουμε είναι απάνθρωποι και δεν πρόκειται να ‘’ελαφρύνουν’’ ούτε με προσωπικές συνεννοήσεις μεταξύ φοιτητών – καθηγητών ούτε και προφανώς με την αποδοχή της εν λόγω κατάστασης.
Όπως αποτυπώνεται από τις παραπάνω εξελίξεις κινούμαστε στα πλαίσια της Συνθήκης της Μπολόνια, δηλαδή στα πλαίσια του αέναου κυνηγιού προσόντων – πιστωτικών μονάδων – σεμιναρίων και της διάσπασης των πτυχίων, μίας κατάστασης η οποία είναι βηματική, προκειμένου να ελαχιστοποιήσει τις αντιδράσεις των φοιτητών. Παράλληλα εντείνονται οι ήδη φρενήρεις ρυθμοί φοίτησης μέσω κυρίως των συμπτύξεων μαθημάτων. Κάπως έτσι το Πολυτεχνείο γίνεται γραμμή παραγωγής φτηνού εργατικού δυναμικού, ‘’εκπαιδευμένου’’ να δουλεύει απλήρωτες υπερωρίες χωρίς να φέρνει αντιστάσεις στον εργοδότη, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με την εργασιακή πραγματικότητα.
Η πραγματικότητα αυτή περιγράφεται από ανεργία, προγράμματα voucher, απλήρωτη, ανασφάλιστη και μαύρη εργασία καθώς και από τη συνεχή αμφισβήτηση των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων. Ως νέοι θα είμαστε σε κατάσταση μόνιμης εργασιακής περιπλάνησης υπό άθλιες συνθήκες εργασίας για την απόκτηση της ‘’πολυπόθητης εμπειρίας’’ ή έχοντας υψηλά στην ατζέντα την προοπτική της μετανάστευσης που δε μας εγγυάται καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ενάντια σε αυτή την κατεύθυνση ως Φ.Σ. ήδη έχουμε παλέψει για τη διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων μας για ενιαίο πτυχίο και ομαλού ρυθμού σπουδών, ωστόσο καλούμαστε να συνεχίσουμε αυτό τον αγώνα καθώς η πίεση τόσο από εξωτερικούς παράγοντες (κεφάλαιο - Ε.Ε.) όσο και από τους καθηγητές συνεχίζεται.
Αντιλαμβανόμαστε πως οι καθηγητές από το δικό τους μετερίζι νοιάζονται για τη διενέργεια και αναβάθμιση των αντικειμένων τους και για την ‘’ευρωπαϊκή πορεία’’ της σχολής ο οποίος αντικατοπτρίζεται από την τήρηση του ν. Διαμαντοπούλου και την επίπτωση των πτυχών του στις πλάτες μας. Από την άλλη όμως αντιλαμβανόμαστε πως τέτοιου είδους πρακτικές δε μας χωράνε καθώς καταρρακώνουν την ήδη αβέβαιη προοπτική που μας περιγράφουν. Το πτυχίο στο οποίο απαιτούμε να υφίστανται όλα τα επαγγελματικά μας δικαιώματα και να είναι η μόνη προϋπόθεση για την εύρεση εργασίας υποβαθμίζεται ολοένα και περισσότερο, από τις αντιδραστικές αλλαγές στα Π.Σ., από το ΤΕΕ και τις αποφάσεις του για μηδενικά επαγγελματικά δικαιώματα σε μηχανικούς χωρίς μεταπτυχιακό, από την κυβέρνηση και την Ε.Ε. που έχουν αποφασίσει εδώ και καιρό την απελευθέρωση του επαγγέλματος του μηχανικού και τώρα την υλοποιούν.

Απέναντι σε όλα αυτά μόνα μας όπλα είναι οι ζωντανές Γενικές Συνελεύσεις και οι μάχιμες κινητοποιήσεις μας, τις οποίες τείνουν να εκφυλίσουν οι καθεστωτικές δυνάμεις της Σχολής. ΠΑΣΠ και ΠΚΣ παραβλέποντας τη κίνηση συλλογής υπογραφών στις οποίες συμμετείχε μία πληθώρα φοιτητών και η οποία σίγουρα θα κατέληγε σε συνέλευση, την υποβάθμισαν πλήρως μέσω της γραφειοκρατίας του Δ.Σ. Για εμάς που είμαστε με την πολιτική βάσης, από την οποία πηγάζουν τα μάχιμα πολιτικά σχέδια αλλά και η ίδια η πολιτική ζωντάνια του Φ.Σ., αποτελεί πρόκληση το πώς αντικαθιστάται ο σύλλογος και οι κινήσεις του και ατονεί πολιτικά η σχολή. Δεν αφήνουμε σε κανένα να αποφασίσει για μας χωρίς εμάς, συνεχίζουμε να προασπίζουμε τα συμφέροντα και τις ανάγκες μας, για μία ανθρώπινη καθημερινότητα, για μία καλύτερη προοπτική!  

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 21/3 ΚΑΙ ΩΡΑ 12ΜΙΣΗ ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ 1