Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, Η ΑΛΛΙΩΣ... ΜΗΤΡΩΑ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ

Την ίδια χρονική περίοδο, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έρχεται να τσακίσει την προοπτική της νεολαίας και του εργαζόμενου λαού με το κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης , εξαπολύει ακόμη μία επίθεση αυτή τη φορά στοχευμένα στον κλάδο των μηχανικών. Πράγματι, αν και οι μηχανικοί για αρκετά χρόνια αποτελούσαν μία κοινωνική ελίτ, σήμερα κάτι τέτοιο δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα αφού το 50% των μηχανικών, είτε είναι άνεργοι είτε ετεροαπασχολούνται. Μάλιστα πολλοί είναι εκείνοι που δεν γράφονται ποτέ στο ΤΕΕ (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας), λόγω των υπέρογκων ασφαλιστικών εισφορών που καλούνται να πληρώνουν στο ΤΣΜΕΔΕ, το ταμείο των μηχανικών (οι οποίες ξεκινάνε από 2800 ευρώ το χρόνο -είτε δουλεύεις είτε όχι- και ανεβαίνουν ανάλογα με το εισόδημα).
Η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, η επισφαλής και ανασφάλιστη εργασία, οι πενιχρές αμοιβές και η ανεργία, αποτελούς πλέον μία παγιωμένη πραγματικότητα. Σε αυτές τις συνθήκες καλούνται να εργαστούν και οι νέοι μηχανικοί. Δυστυχώς όμως για το κλάδο μας το πηγάδι δεν έχει πάτο, αφού το πτυχίο μας σύμφωνα με τις επιδιώξεις του ΤΕΕ, σε πλήρη εναρμόνιση με τις επιταγές του ν.Γαβρόγλου, όχι μόνο δεν θα αποτελεί πλέον μοναδική προϋπόθεση για την εύρεση εργασίας, αλλά και θα απαξιωθεί πλήρως αφού δε θα έχει καμία αποκρυστάλλωση στην εύρεση εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, το άνοιγμα του επαγγέλματος των μηχανικών έρχεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο θα αποδίδονται τα επαγγελματικά δικαιώματα. Μέχρι και σήμερα η κατοχή και μόνο ενός πτυχίου μηχανικού, εξασφάλιζε ορισμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Από εδώ και πέρα (σύμφωνα με τις τροποποιήσεις που επιθυμεί να περάσει το ΤΕΕ) από το πτυχίο δεν θα αποδίδεται κανένα επαγγελματικό δικαίωμα αυτό σημαίνει ότι ο κάθε νέος μηχανικός που θα γράφεται στο ΤΕΕ θα εντάσσετται σε ένα Μητρώο Τεχνικών Έργων στη “μηδενική” βαθμίδα, το οποίο μεταφράζεται στο ότι δεν θα έχει κανένα επαγγελματικό δικαίωμα. Στη συνέχεια με βάση την εργασιακή του εμπειρία θα μπορεί να ανεβαίνει τάξη (= “ξεκλειδώνει” επαγγελματικά δικαιώματα) κάθε 4 χρόνια, ενώ για την απόδοση ειδικών επαγγελματικών δικαιωμάτων θα πρέπει να παρακολουθήσει περαιτέρω σεμινάρια, προγράμματα επανακατάρτισης και μεταπτυχιακά και όλα αυτά επί πληρωμή.
Εμείς σαν φοιτητές και αυριανοι εργαζόμενοι μηχανικοί δεν πρόκειται να αποδεχτούμε ότι το μέλλον μας θα είναι η ετεροαπασχόληση, η ανεργία, η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία. Κόντρα στον εργασιακό μεσαίωνα που προσπαθούν να μας επιβάλλουν και στο μοντέλο του ευέλικτου μηχανικού που θα γίνεται έρμαιο του εργοδότη εμείς διεκδικούμε, από κοινού με τους φοιτητές και αποφοίτους ΤΕΙ και τους εργαζόμενους μηχανικούς :
  • Όχι στην διάλυση των επαγγελματικών δικαιωμάτων. Καμιά διάσπαση των πτυχίων βάσει ειδικεύσεων, καταρτίσεων, πιστοποιήσεων, εξετάσεων. Κατάργηση των εξετάσεων άδειας για την άσκηση του επαγγέλματος.
  • Όχι στις πολυδιάσπαση του πτυχίου τόσο όσον αφορά την διάρκεια φοίτησης, όσο και το εύρος των βασικών ειδικοτήτων.
  • Ένα ενιαίο 5ετές πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο, με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό. Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δημόσια, δωρεάν. Πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα σε όλες τις ειδικότητες.
  • Όχι στην οδηγία Μπολόνια, τον Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης και το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Επαγγελματικών Προσόντων. Απειθαρχία στις οδηγίες της ΕΕ! Όχι στην αυτονόμηση ενός μέρους του γνωστικού αντικειμένου του μηχανικού-τεχνικού, με τον νομοθετικό περιορισμό της άσκησης του συγκεκριμένου αντικειμένου. Κατάργηση του καθεστώτος που δημιουργήθηκε για τους Ενεργειακούς Επιθεωρητές και τους Ελεγκτές δόμησης. Καμία εξέταση για πιστοποίηση επαγγελματικών προσόντων.
  • Απαλλαγή των εργαζομένων από τις υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές. Μετακύλιση του κόστους ασφάλισης στον εργοδότη. Αυξήσεις στους μισθούς.
  • Κατάργηση του δελτίου παροχής υπηρεσιών. Κανονικές προσλήψεις στους εργαζομένους με την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
  • Όχι στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Όχι στα ειδικά επαγγελματικά δικαιώματα και στο μητρώο τεχνικών έργων. Καμία εφαρμογή του καθεστώτος «δόκιμου» / «ασκούμενου» μηχανικού με «μηδενικό» πτυχίο.
  • Καμία μεταφορά επαγγελματικών δικαιωμάτων στα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών και στα προγράμματα κατάρτισης. Όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα στο πτυχίο.
  • Κατάργηση του εθνικού πλαισίου προσόντων και του σχεδίου δράσης για τους νέους. Δουλειά με πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους. Μόνιμη και σταθερή δουλεια για όλους.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ (ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΣΟΦΙΑΣ)

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΙΣ 9:30 π.μ.

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Όχι, τη Δευτέρα η σχολή δεν κλείνει απλά και μόνο επειδή έχουν απεργία τα ΜΜΜ.

Όχι, τη Δευτέρα η σχολή δεν κλείνει απλά και μόνο επειδή έχουν απεργία τα ΜΜΜ.
Την Δευτέρα 15/12 η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καταθέτει προς ψήφιση ένα ακόμα πολυνομοσχέδιο, το οποίο είναι μέρος της 3ης αξιολόγησης, και το οποίο έρχεται να αποτελέσει μία νέα επίθεση προς το λαό και τη νεολαία. Πιο συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο περιλαμβάνει την καθιέρωση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για χρέη προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, χτυπώντας με αυτόν τον τρόπο τις λαϊκές οικογένειες, αλλά και τον αντι-απεργιακό νόμο, ο οποίος προβλέπει πως τα πρωτοβάθμια σωμάτια θα μπορούν να κηρύξουν απεργία μόνο εφόσον το αποφασίσουν το 1/2 των μελών του, κάτι το οποίο είναι πρακτικά αδύνατο. Το γιατί είναι αδύνατο μπορεί να το καταλάβει κανείς σκεπτόμενος τα παρακάτω:
Το προηγούμενο νομικό πλαίσιο, προέβλεπε τη δυνατότητα κήρυξης απεργίας από το ΔΣ πρωτοβάθμιων σωματείων ευρύτερης περιφέρειας ή πανελλαδικής έκτασης. Κάτι τέτοιο, είναι λογικό καθώς πρόκειται για εργαζόμενους κλάδου με επιχειρήσεις που απασχολούν από 5 ως 30 εργαζόμενους (πχ. Τουρισμός-επισιτισμός). Δηλαδή πρόκειται για έναν κλάδο, όπου υπάρχει μικρή πυκνότητα εργαζομένων ανά επιχείρηση και μάλιστα πρόκειται για κλάδο όπου οι εργαζόμενοι είναι γεωγραφικά διασκορπισμένοι. Θα μπορούσε, χωρίς αυτό το νομικό πλαίσιο να κυρηχτεί απεργία για την απόλυση ενός σερβιτόρου; Επιπλέον προβλεπόταν η δυνατότητα κήρυξης απεργίας από την Γενική Συνέλευση όλων των πρωτοβάθμιων σωματείων, είτε με απαρτία 1/3 και πλειοψηφία 1/2, είτε με απαρτία 1/4 και πλειοψηφία 3/4 των ταμειακώς εντάξει μελών. Το παραπάνω επέτρεπε τη λήψη απόφασης, καθώς αφορά εργαζομένους, οι οποίοι βρίσκονται σε μία ευρύτερη περιοχή, αλλά εργάζονται και με βάρδιες πχ. οι εργαζόμενοι στον τουρισμό σε ένα νησί ή οι βιομηχανικοί εργάτες, συνθήκες οι οποίες προφανώς περιορίζουν κατά πολύ τη δυνατότητα για παρουσία στη Γενική Συνέλευση.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καθώς και τα παπαγαλάκια της στο εσωτερικό των σχολών, αλλά και των επιμέρους κοινωνικών χώρων, προσπαθούν να μας πείσουν, ότι με αυτόν τον τρόπο εξυγειαίνουν το συνδικαλισμό στους χώρους εργασίας. Στην πραγματικότητα, όμως, η κοινή πρόταση ΔΝΤ-Αχτσιόγλου απαγορεύει το δικαίωμα στην απεργία σε όλα τα κλαδικά πρωτοβάθμια σωματεία με μεγάλη γεωγραφική διασπορά και μεταθέτει τη λήψη απόφαση για την απεργία στα ΔΣ των Ομοσπονδιών, των Εργατικών Κέντρων και της ΓΣΕΕ, εκεί που επικρατεί ο εργοδοτικός-κυβερνητικός, ξεπουλημένος συνδικαλισμός. Έτσι, η πιο αντιλαϊκή κυβέρνηση των τελευταίων ετών θέλει να αποδυναμώσει τα πρωτοβάθμια σωματεία, στα οποία αποφασίζουν οι εργαζόμενοι και όχι οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ που είναι πιστοί στις κυβερνήσεις και το κεφάλαιο (ΣΕΒ). Αυτά τα σωματεία (τα πρωτοβάθμια) είναι που βρίσκονται συνεχώς στο δρόμο και έχουν πετύχει νίκες εντός και εκτός των κλάδων τους. Αντίθετα η ΓΣΕΕ επέλεξε να τηρήσει παγερή σιωπή σε όλα αυτά, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά τον αντεργατικό ρόλο της.
Χαρακτηριστική πάντως, είναι και η στάση των πλειοψηφιών ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΕΚΑ που αποτελούνται από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΕ, οι οποίες καμία συμμετοχή δεν είχαν στην απεργία της Παρασκευής 12/1, και μάλιστα προσπάθησαν με κάθε τρόπο να σπιλώσουν τη μαζικότητα και τη δυναμική της. Υπό αυτό το πρίσμα δεν μας κάνει εντύπωση και η υποσημείωση της ΠΑΣΠ στο ΔΣ σχετικά με την αυριανή απεργία, όπου δεν θεωρεί ότι ο σύλλογος έχει λόγο να συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις. Είναι άλλωστε γνωστές οι πολιτικές σχέσεις της ΠΑΣΠ, με τους εργατοπατέρες και τον ξεπουλημένο συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ.
Πως σε επηρεάζει αυτό?
Η ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου θα αποδυναμώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα πρωτοβάθμια σωματεία. Τα σωματεία αυτά παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή του εργαζομένου. Ο τρόπος λειτουργίας τους πιέζει πολύ τις κυβερνήσεις και το κεφάλαιο καθώς:
  • Οι εργαζόμενοι ενημερώνονται άμεσα από συναδέλφους τους για όλα τα τεκταινόμενα (επικείμενα νέα μέτρα, εργοδοτική αυθαιρεσία, κινητοποιήσεις) αλλά και για τα εργατικά τους δικαιώματα.
  • Σε περίπτωση κάποιας εργοδοτικής αυθαιρεσίας, όπως μιας άδικης ή εκδικητικής απόλυσης, πραγματοποιούν κινητοποιήσεις και απεργίες για στήριξη των εργαζομένων και πίεση των εργοδοτών.
  • Περιορίζουν σημαντικά φαινόμενα όπως την μη πληρωμή μισθών, τις απλήρωτες υπερωρίες και τα περιστατικά ανάρμοστης συμπεριφοράς των αφεντικών.
Πως να αντιδράσεις?
Η παρουσία των φοιτητών στο πλάι των εργαζομένων, μαζί με τα ανεξάρτητα ταξικά σωματεία και σε συντονισμό με την Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματίων είναι αναγκαία.
Ενάντια στην 3η αξιολόγηση συμμετέχουμε μαζικά στις κινητοποιήσεις:
  1. Δευτέρα 15 Γενάρη ημέρα ψήφισης των νέων μέτρων 12:00 στα Προπύλαια, απεργιακή συγκέντρωση για τα σωματεία του δημοσίου.
  2. Δευτέρα 15 Γενάρη 17:30 στην πλατεία Κολοκοτρώνη και πορεία στη Βουλή.


Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Είμαστε φοιτητές και όχι εθελοντές!

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται η συγκρότηση εθελοντικών-επιστημονικών ομάδων στο εσωτερικό των πανεπιστημίων με μεγαλύτερους ρυθμούς από ότι στο παρελθόν. Τις περισσότερες φορές, αφορμή για τη συγκρότησή τους ή για τη συμμετοχή σε αυτές αποτελεί η περαιτέρω συλλογή γνώσεων ή εμπειρίας, ως έναν τρόπο διασφάλισης μίας πιθανότητας εύρεσης εργασίας. Πρακτική αποτύπωση της παραπάνω λογικής στη σχολή μας, είναι ομάδες όπως το Chemecon ή οι εθελοντικές ομάδες που συγκροτήθηκαν γύρω από το συνέδριο Globelics και τα 100 χρόνια σχολής. Η παραπάνω διαδικασία “συλλογής” γνώσης ή εθελοντικής εργασίας, μπορεί να καταλήγει σε προγράμματα Δια Βίου Μάθησης, όπως τα e-learning στο ΕΚΠΑ ή αντίστοιχα προγράμματα Δια Βίου του ΑΠΘ, ή ακόμα ακόμα στην κουβέντα για τσάμπα εργασία φοιτητών σε ερευνητικά προγράμματα, που άνοιξε με τη διαδικτυακή διακίνηση σχετικού ερωτηματολογίου.
Αν συλλογιστεί, ωστόσο, κανείς τις αλλαγές στην εργασία και στην εκπαίδευση -ως φυσικό επακόλουθο- θα διαπιστώσει, ότι όλα τα παραπάνω μάλλον καταρρακώνουν την προοπτική μας, παρά το γεγονός ότι σύσσωμο το καθηγητό μπλοκ, όπως και το σύνολο του αστικού επιτελείου, προσπαθεί να τα προμοτάρει και να τα παρουσιασεί ως τη μόνη διέξοδο. Αυτό καθώς δεν αποτελούν, στην πραγματικότητα, τίποτε διαφορετικό από την υλική αποκρυστάλλωση των λογικών αέναου κυνηγιού πιστοποιήσεων και συνεχών επανακαταρτίσεων και της απλήρωτης εργασίας. Ειδικά σήμερα και με την ψήφιση του νόμου Γαβρόγλου, ο οποίος ενισχύει και θεσμοθετεί τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης, όλα τα παραπάνω αποτελούν κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο για την προοπτική του αποφοίτου. Συνδυαστικά με την εισαγωγή του Ατομικού Φακέλου Προσόντων ήδη από το Λύκειο και τις πιστωτικές μονάδες, όπως υπάρχουν από το νόμο Διαμαντοπούλου, τέτοιου τύπου ομάδες αποκτώντας μόνιμα χαρακτηριστικά και δίνοντας πιστοποιητικά, πρόκειται να λειτουργήσουν διαλυτικά για το πτυχίο.
Η διάλυση και απαξίωση του πτυχίου σχετίζεται με τρία στοιχεία. Αφενός με την αντικατάσταση του πτυχίου από τον ατομικό φάκελο, επιτυγχάνεται ο κατακερματισμός των αποφοίτων καθώς αυτοί δεν βγαίνουν με ενιαίο τρόπο στην αγορά εργασίας. Αυτό οδηγεί στην ατομική διαπραγμάτευση με τον εκάστοτε εργοδότη και τη διάλυση οποιασδήποτε έννοιας συλλογικής κατοχύρωσης, ειδικά τη στιγμή που οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας αποδυναμώνονται ολοένα και περισσότερο. Αφετέρου με την αποστοίχιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία, καθώς τα τελευταία θα αποδίδονται πλέον, είτε από μεταπτυχιακούς κύκλους σπουδών, είτε από σεμινάρια και πιστοποιήσεις. Μία τέτοια διαδικασία κυνηγιού δεν θα έχει τέλος, καθώς θα πρόκειται εν τέλει για έναν ατέρμονο αγώνα δρόμου και ανταγωνισμού για μία θέση εργασίας, οι συνθήκες στην οποία απέχουν κατά πολύ από τις πρέπουσες (μισθός, ασφάλιση, συνδικαλιστικά δικαιώματα). Ο παραπάνω τρόπος απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τα Μητρώα των Μηχανικών. Έτσι κάθε απόφοιτος μηχανικός αποφοιτώντας θα βρίσκεται σε μηδενική βαθμίδα, μην έχοντας κανένα επαγγελματικό δικαίωμα, παρ'ότι θα έχει πάρει πτυχίο (πληρώνοντας βέβαια κανονικά τις εισφορές του). Η άνοδος σε επόμενη βαθμίδα θα επιτυγχάνεται μέσω σεμιναρίων επίπληρωμή ή εργασιακής εμπειρίας και έτσι θα “ξεκλειδώνεται” το αντίστοιχο επαγγ. δικαίωμα.
Από την άλλη ο εθελοντισμός προωθείται ,με πολύ συντονισμένο τρόπο, από καθηγητές, όσο από πανεπιστήμια του εξωτερικού και επιχειρήσεις, ως κάτι πολύ θετικό στο βιογραφικό ενός αποφοίτου. Αυτή η “διαφήμιση” μάλλον σχετίζεται με το κατά πόσον ο απόφοιτος-μελλοντικός εργαζόμενος είναι διατεθειμένος να δουλέψει τσάμπα για τον εκάστοτε εργοδότη. Άλλωστε, η λογική της τσάμπα εργασίας μπορεί να ξεκινά από μία εθελοντική ομάδα και να καταλήγει στον τρόπο με τον οποίο διεξαγόταν μέχρι τώρα η πρακτική άσκηση, αλλά και στο θεσμό της μαθητείας. Ένας θεσμός, ο οποίος έχει βγει με δυναμικό τρόπο το τελευταίο διάστημα στο προσκήνιο και είναι άμεσα συνδεδεμένος με μία λογική που περιγράφει ότι κάθε νεολαίος κάτω των 25 ετών, θα πρέπει λόγω δήθεν εργασιακής απειρίας, να εργάζεται με χαμηλότερο ή καθόλου μισθό, γιατί είναι μαθητευόμενος και όχι εργαζόμενος, με μειωμένη ή καθόλου ασφάλιση και να λέει και ευχαριστώ. Όλα αυτά ΑΝ βρει δουλειά, αφού τα ποσοστά της ανεργίας στους νέους είναι στο 40%.
Είναι ιδιαίτερα κρίσιμο να δούμε, όμως, και τον ρόλο των καθηγητών σε όλη αυτή τη διαδικασία. Έχει αποδειχθεί περίτρανα τα τελευταία χρόνια, ακόμα και για τους πιο δύσπιστους, ότι το καθηγητικό στρώμα είναι εκείνο που εφαρμόζει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο εσωτερικό των σχολών, όπως αυτή είναι εναρμονισμένη με τις επιταγές της Ε.Ε. και πλήρως ευθυγραμμισμένη με τη συνθήκη της Μπολόνια. Ειδικά για τη σχολή μας αρκεί να σκεφτούμε την εισαγωγή πιστωτικών μονάδων ECTS που ψήφισαν, αλλά και την πρόταση για σεμιναριακά μαθήματα με την αλλαγή του προγράμματος σπουδών, κάτι το οποίο ο φοιτητικός σύλλογος δεν επέτρεψε μέσω των αποφάσεων και δυναμικών παρεμβάσεων του. Από την άλλη, τα φαινόμενα καθηγητικής αυθαιρεσίας, αλλά και η καθοδηγητική θέση που έχουν στις εθελοντικές ομάδες που συγκροτούνται, παίρνουν ανησυχητικά χαρακτηριστικά. Θα παίρνουν ολοένα και περισσότερο ανησυχητικά χαρακτηριστικά, όσο υποτάσσουν τους φοιτητές στα “θέλω” τους, όσο τους περιγράφουν τα όσα έχουμε αναφέρει μέχρι τώρα ως τη μόνη διέξοδο, όσο η σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ καθηγητή-φοιτητή, εκπαιδευτή-εκπαιδευόμενου, είναι σχέση εξουσιαστή-εξουσιαζόμενου. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο, αφού σε κάθε ευκαιρία το αποδεικνύουν χρησιμοποιώντας τους φοιτητές για τη “χαμαλοδουλειά” που οι ίδιοι αρνούνται να κάνουν. Αυτή η σχέση, εν τέλει, επιχειρεί να εμπεδώσει εκείνα τα χαρακτηριστικά του πειθήνιου εργαζόμενου που δεν θα φέρνει αντίρρηση στα “θέλω” του μελλοντικού εργοδότη όσο παράλογα και αν είναι αυτά.
Για έμας είναι ξεκάθαρο πως καμία από τις παραπάνω “μεθόδους” δεν εξασφαλίζουν την προοπτικής μας. Η λογική της υποταγής στα θέλω των καθηγητών, της συνεχούς επανακατάρτισης, του ανταγωνισμού, του κοινωνικού κανιβαλισμού, το παρόν και το μέλλον της ανεργίας, της μαύρης και επισφαλούς εργασίας, δεν είναι το μέλλον που αξίζει στη γενιά μας.
Μέσα από τους συλλογικούς μας αγώνες πρέπει να αγωνιστούμε για μία καλύτερη προοπτική, με αιτήματα:
-ΕΝΙΑΙΟ ΑΔΙΑΣΠΑΣΤΟ ΠΕΝΤΑΕΤΕΣ ΠΤΥΧΙΟ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟ
-ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΙΚΑΝΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΕΦΟΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
-ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
-ΚΑΤΩ Η ΜΑΘΗΤΕΙΑ

Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

ΠΑ(Σ)ΠΑΡΑ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ...

Στις 25 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε η δεύτερη Γενική Συνέλευση του συλλόγου Χημικών Μηχανικών για τη φετινή χρονιά, μέσω της οποίας ο ΦΣ επέλεξε να στηρίξει το Πλαίσιο Αγώνα. Ένα πλαίσιο το οποίο, αποτελεί προϊόν βαθιάς ζύμωσης με τον ίδιο το σύλλογο, αφού είναι και το μόνο το οποίο διαμορφώνεται σε ανοιχτή και δημόσια διαδικασία. Ένα πλαίσιο, το οποίο, σε ότι αφορά την απόληξή του, απαιτεί την κατάργηση του νόμου Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και του νόμου Γαβρόγλου (ως συνέχειά του) και συνολικά καλεί τους φοιτητές να αγωνιστούν συλλογικά διεκδικώντας μία καλύτερη προοπτική. Σε ότι αφορά τη μαζικότητα της Γ.Σ., αυτή κινήθηκε στα επίπεδα της προηγούμενης (παρά της απεγνωσμένες προσπάθειες των μελών της ΠΑΣΠ να την απομαζικοποιήσουν).
Η ΠΑΣΠ και αυτή τη φορά, έβαζε κωλύματα στη διεξαγωγή της. Αρχικά δεν αναγνώριζε τις υπογραφές 120 φοιτητών, αριθμός ο οποίος είναι διπλάσιος από την απαρτία που χρειάζεται για την πραγματοποίησή της. Γενικότερα, όμως, και από τη μέρα που κανονίστηκε η Γ.Σ., η ΠΑΣΠ έκανε τα αδύνατα δυνάτα για να μην διεξαχθεί, ακολουθώντας την πάγια τακτική της, αυτή της τρομοκρατίας για καταλήψεις διαρκείας. Η τακτική αυτή είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για αυτήν την παράταξη , αφού μέ “ένα σμπάρο έχουν δύο τρυγώνια”. Αφενός την αποχή των φοιτητών από τη Γ.Σ. και αφετέρου τον αποπροσανατολισμό από τα φλέγοντα ζητήματα (βλ. Νόμος Γαβρόγλου και ΚΕΔΙΒΙΜ, πρακτικές ασκήσεις κ.α.), των οποίων οι συνέπειες θα έχουν άμεσο αντικτυπο στην καθημερινότητά μας στο παρόν, αλλά και στην προοπτική μας ως νεολαία.
Δεν μας κάνει καθόλου εντύπωση η στάση που έχει επιλέξει η ΠΑΣΠ για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο πάντως. Ο τρόπος με τον οποίο αποκρύπτει πλήρως στις τοποθετήσεις της και στα κείμενά της, τα βασικά στοιχεία των ΚΕΔΙΒΙΜ και συνολικά της επανακατάρτισης για την απόκτιση επαγγελματικών δικαιωμάτων και της απαξίωσης του πτυχίου και του κατακερματισμού των αποφοίτων, καταστρέφοντας την όποια έννοια συλλογικής κατοχύρωσης, είναι μοναδικός. Και δεν μας κάνει εντύπωση καθώς ήταν εκείνη η παράταξη που σε πλήρη σύμπνοια με τους καθηγητές, κατά την διάρκεια αλλαγής του προγράμματος σπουδών, πρότεινε και στήριξε τα σεμιναριακά μαθήματα, αντί των κανονισκών μαθημάτων, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τη διάλυση και την απαξίωση του πτυχίου μας. Ευτυχώς ο Φοιτητικός Σύλλογος με τις μαζικές του συνελεύσεις και τη συνεχή παρουσία του στα τμήματα καθηγητών, απέτρεψε αυτά τους τα σχέδια.
Το δε κομμάτι της συνδιοίκησης είναι αυτό που αποκαλύπτει ακόμα και στον πιο καλόπιστο, ποιο ακριβώς θέμα είναι αυτό που απασχολεί την παράταξη του Αντρέα”, δηλαδή το πως θα παραγοντίζεται ελεύθερα με τη σύγκλητο και το καθηγητικό στρώμα για να ξεπουλάει μέρα με τη μέρα τα κεκτημένα για τα οποία οι φοιτητικοί σύλλογοι τόσα χρόνια έχουν παλέψει.

Όσο για το BLOCO, τους εκπροσώπους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μέσα στο Πανεπιστήμιο, θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι όσα “τυράκια” κι αν προσπαθούν να μας πλασάρουν, για εμάς ο ν. Γαβρόγλου δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία συνέχεια του ν. Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου. Έρχεται να παγιώσει μία κατάσταση η οποία ήδη υπάρχει, αυτή του συνεχούς κυνηγιού πιστοποιήσεων για μία θέση εργασίας, της απλήρωτης δουλειάς (βλ. Ανταποδοτική εργασία στα μεταπτυχιακά), αλλά και των διδάκτρων (τώρα στα μεταπτυχιακά, αργότερα ποιος ξέρει και για τα προπτυχιακά). Οι αποφάσεις του συλλόγου μέχρι τώρα κάνουν ξεκάθαρο πως τέτοια νομοσχέδια δεν γίνονται δεκτά από τους φοιτητές. Αν αυτά τα κυβερνητικά τσουτσέκια δεν ενδιαφέρονταν μόνο για μικροπολιτική θα είχαν μεταφέρει ήδη στον Αλέξη, πως απαίτηση των ΦΣ είναι η άμεση κατάργηση και του ν. Γαβρόγλου, όπως και του ν.Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου. Στη συγκυρία που ζούμε, ως ΧΑΜΑΣ, θεωρούμε πως είναι αναγκαίο το σύνολο φοιτητών να αγωνιστεί ενάντια στην προοπτική που περιγράφεται, αυτή της μαύρης και απλήρωτης εργασίας, του υποκατώτατου μισθού για τη νεολαία. Ως κομμάτι αυτής, είναι καίριο να έρθουμε σε επαφή και με τα υπόλοιπα τμήματά της, αλλά και με το σύνολο των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας και να παλέψουμε από κοινού απέναντι σε κυβερνήσεις και Ε.Ε. για το μέλλον που μας αξίζει!

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

Δελτίο Τύπου Φοιτητικών Συλλόγων


   Το τελευταίο χρονικό διάστημα ο χώρος της εκπαίδευσης δέχεται μια ανελέητη επίθεση η οποία πλήττει άμεσα εμάς ως φοιτητές και μαθητές. Το νέο λύκειο και οι αλλαγές στην τριτοβάθμια που περιγράφει ο νόμος Γαβρόγλου, καθώς και ζητήματα που προκύπτουν συνεχώς και άπτονται στην καθημερινότητα μας (π,χ η αναστολή διανομής των συγγραμμάτων στα πανεπιστήμια), τσακίζουν το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης και έχουν ως αποτέλεσμα οι μαθητές και οι φοιτητές να μπαίνουν σε ένα διαρκές κυνήγι γνώσεων και πιστοποιήσεων προκειμένου να γίνουν καλύτεροι από τον “διπλανό” τους, την ίδια ώρα που τα πτυχία και κάθε συλλογική κατωχύρωση διαλύονται. Οι αλλαγές αυτές δεν έρχονται τυχαία, αλλά αποτελούν βασικές επιδίωξεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πάντα με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στόχο έχουν να εμπεδώσουν στους νέους ήδη από το χώρο της εκπαίδευσης τον εργασιακό μεσαίωνα που βυθίζουν την γενιά μας.
   Σε μια αντίρροπη κίνηση, οι Φοιτητικοί Σύλλογοι ήδη έχουν κάνει κάποιες πρώτες κινήσεις. Μόλις πριν από δύο εβδομάδες μετά και τις συλλογικές αποφάσεις των Γενικών μας Συνελεύσεων βρεθήκαμε μαζικά στο υπουργείο Παιδείας, απαιτώντας τη ανατροπή του νομου Γαβρόγλου και διεκδικώντας δωρεάν συγγράμματα για όλους. Φτάνοντας στον χώρο του υπουργείο βρήκαμε τις πόρτες κλειστές καθώς και τα ΜΑΤ να μας υποδέχονται με χρήση χημικών. Σε συνέχεια αυτού την Πέμπτη 26/10 βρεθήκαμε στην κινητοποίηση στο κέντρο θέλοντας να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Όταν φτάσαμε στην Βουλή και θελήσαμε να καταθέσουμε τα αιτήματά μας για ακόμη μία φορά συναντήσαμε μπροστά μας τις δυνάμεις καταστολής, οι οποίες - και σε συνέχεια των όσων έγιναν στο Υπουργείο - απάντησαν στους φοιτητές με χημικά και βία.
Η αδιάλλακτη στάση υπουργείου και κυβέρνησης δεν μας τρομοκρατεί, συνεχίζουμε να παλεύουμε καθημερινά και ακόμα πιο δυναμικά για όλα αυτά που μας αναλογούν, δεν κάνούμε βήμα πίσω αλλά το επόμενο χρονικό διάστημα οφείλουμε να κλιμακώσουμε ακόμα περισσότερο τον αγώνα μας. Όπως όλα αυτά τα χρόνια με τους συλλογικούς μας αγώνες θα σταθούμε απένταντι σε κυβέρνηση και ΕΕ που διαλύουν το μέλλον και την προοπτική μας και θα τους ανατρέψουμε. Ενάντια σε κάθε λογική “Μαθητείας” και “Δια Βίου Εκπαίδευσης”, που μας θέλει πλήρως συμβιβασμένους με τα μνημόνια, την ανεργία και την μετανάστευση, που μας εγκλωβίζει να σπουδάζουμε για όλη μας την ζωή προκειμένου να βρούμε μια δουλειά για 200-300€, μαθητές και φοιτητές, επειδή ακριβώς η επίθεση που δεχόμαστε είναι κοινή, κοινή πρέπει να είναι και η απάντηση μας και όλοι μαζί να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:
-                                       Κάτω ο νόμος Γαβρόγλου.
-                                       Καμία μετακύλιση του κόστους σπουδών στους μαθητές και στους φοιτητές. Όχι στην διάλυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης.
-                                       Άυξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την παιδεία.
-                                       Κατάργηση του θεσμού της Μαθητείας και του υποκατώτατου μισθού. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
-                                       Όλα τα δικαιώματα στο πτυχίο. Το πτυχίο ως η μόνη προϋπόθεση για δουλειά.
-                                       Κάτω η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.



Φ.Σ. ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΛΟΓΩΝ, ΧΗΜΙΚΩΝ ΜΗΧ., ΓΕΩΛΟΓΙΚΟΥ